کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٩ - معنای اصطلاحی غناء

فقهاِی بزرگ، تعارِیف متفاوتِی از غناء را بِیان کرده‌اند که عبارتند از:

١-مَد و کشِیدن صوت که مشتمل بر ترجِیع١ مطرب است.٢

٢-برگرداندن، تکرار و کشِیدن صوت است.٣

٣-به معناِی کشِیدن صوتِ مشتمل بر ترجِیع مطرب است ِیا آنچه در عرف، غناء نامِیده شود؛ هرچند مطرب نباشد.٤

٤-آنچه در عرف، غناء نامِیده شود.٥

٥-آنچه در عرف، غناء نامِیده شود؛ هرچند مطرب نباشد.٦

٦-غناء، کشِیدن صوتِ مشتمل بر ترجِیع مطرب است؛ اعم از اِین‌که از معناِی آن، سُرور ِیا حزن فهمِیده شود.٧

٧-صوت لهوِی.٨

٨-غناء به صوت انسانِی گفته مِی‌شود که لطافت و حُسن ذاتِی دارد؛ هرچند در برخِی

١ . برگرداندن و تکرار صوت.

٢ . شرائع الإسلام، ج٤، ص١١٧؛ تحرِیر الأحکام، ج٥، ص٢٥١؛ ظاهر مجمع الفائدة، ج٨، صص٥٧ ـ ٥٨؛ کفاِیة الأحکام، ج٢، ص٧٥٠؛ ظاهر مفتاح الکرامة، ج١٢، صص١٦٧ ـ ١٦٩.

٣ . قواعد الاحکام، ج٣، ص٤٩٥؛ إِیضاح الفوائد، ج٤، ص٤٢٣؛ رسالة في تحرِیم الغناء، ص٢٤؛ کشف اللثام، ج١٠، ص٢٩٣.

٤ . الروضة، ج٣، صص٢١٢ ـ ٢١٣؛ رِیاض المسائل، ج٨، ص١٥٥.

٥ . التنقِیح الرائع، ج٢، ص١١(الأولِی)؛ جواهر الکلام، ج٢٢، ص٤٦.

٦ . الحدائق، ج١٨، ص١٠١.

٧ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٢٥.

٨ . کتاب المکاسب، ج١، ص١٤٣.