کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٢٠٢ - ادلّه حرمت گوش کردن غناء
برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کردهاند.١
سند اِین رواِیت بهدلِیل وجود «احمد بن محمد بن ابراهِیم ارمنِی» که مهمل است و امکان ارزِیابِی او وجود ندارد، ضعِیف است. رواِیت بر حرمت گوش کردن غناء، دلالتِی ندارد؛ زِیرا بحث، درباره گوش کردن به سخن کسِی است که سخن او از شِیطان است و به غناء ارتباطِی ندارد.
رواِیت چهارم: «أَبو عَبْدِ اللَّه ٧ قَالَ: إسْتِمَاعُ اللَّهْوِ وَ الْغِنَاءِ يُنْبِتُ النِّفَاقَ کمَا يُنْبِتُ الْمَاءُ الزَّرْعَ».٢
امام صادق ٧ فرمود: شنِیدن لهو و غناء، نفاق را در قلب مِیروياند همانگونه كه آب، زراعت را مِیروِیاند.
برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کردهاند.٣
سند اِین رواِیت صحِیح است ولِی بر حرمت گوش کردن غناء، دلالت تامِّی ندارد. اگر اِین تعبِیر به ساِیر رواِیات، ضمِیمه شود، مِیتوان حرمت گوش کردن را نتِیجه گرفت.
رواِیت پنجم: «إِبْرَاهِيم بْنِ أَبِي الْبِلَادِ قَالَ: أَوْصَى إِسْحَاقُ بْنُ عُمَرَ بِجَوَارٍ لَهُ مُغَنِّيَاتٍ أَنْ تَبِيعَهُنَ وَ يُحْمَلَ ثَمَنُهُنَّ إِلَى أَبِي الْحَسَن ٧. قَالَ إِبْرَاهِيمُ: فَبِعْتُ الْجَوَارِيَ بِثَلَاثِ مِائَةِ أَلْفِ دِرْهَمٍ وَ حَمَلْتُ الثَّمَنَ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ مَوْلىً لَك يُقَالُ لَهُ إِسْحَاقُ بْنُ عُمَرَ أَوْصَى عِنْدَ وَفَاتِهِ بِبَيْعِ جَوَارٍ لَهُ مُغَنِّيَاتٍ وَ حَمْلِ الثَّمَنِ إِلَيْك وَ قَدْ بِعْتُهُنَّ وَ هَذَا الثَّمَنُ ثَلَاثُ مِائَةِ أَلْفِ دِرْهَمٍ. فَقَال ٧: لَا حَاجَةَ لِي فِيهِ إِنَّ هَذَا سُحْتٌ وَ تَعْلِيمَهُنَّ کفْرٌ وَ الِاسْتِمَاعَ مِنْهُنَّ
١ . الحدائق، ج١٨، صص١٠٦ ـ ١٠٧؛ مصباح الفقاهة، ج١، ص٣٠٧؛ تفصِیل الشرِیعة (المکاسب المحرّمة)، ص١٧٢.
٢ . وسائل الشِیعة، ج١٧، ص٣١٦.
٣ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٣٣؛ غاِیة الآمال، ج١، ص١٠٩؛ تفصِیل الشرِیعة (المکاسب المحرّمة)، صص١٧٢ ـ ١٧٣.