کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٢١٠ - مبحث پنجم فسق آوازخوان و گوشکننده

فاسق است و نمِی‌تواند امام جماعت شود ِیا در دادگاه شهادت دهد.

شِیخ طوسِی رحمه الله نِیز فاعل غناء را فاسق مِی‌داند.١

علّامه حلِّی رحمه الله مِی‌گوِید: فاعل و گوش‌کننده غناء، فاسق هستند و فرقِی ندارد که اعتقاد به اباحه ِیا حرمت آن داشته باشند.٢

کلام علّامه حلِّی رحمه الله براِی ما قابل فهم نِیست؛ به‌وِیژه اِین‌که گوش‌کننده غناء حتِّی اگر به اباحه غناء معتقد باشد، فاسق است؛ زِیرا براِی اثبات فسق چنِین گوش‌کننده‌اِی دلِیلِی نِیست. درباره کدام ِیک از احکام، وقتِی شخصِی معتقد به جواز است و دِیگرِی به حرمت آن معتقد باشد، حکم به فسق او مِی‌شود؟ حکم به فسق، جاِیِی معنا دارد که شخص، مرتکب حرامِی شود که خود او نِیز به حرمت آن معتقد است؛ در غِیر اِین فرض از چه اماره‌اِی باِید فسق او را کشف کرد؟

١ . الخلاف، ص٣٠٥.

٢ . تحرِیر الأحکام، ج٥، ص٢٥١.