کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٣٨ - دیدگاه سوم کراهت غنای در عروسی

مباح بودن آن است؛ مگر به دلِیل شرعِی، خلاف آن ثابت شود.١

دلِیل سوم: شهرت

برخِی از فقها شهرت دِیدگاه جواز غناِی در عروسِی را دلِیل بر جواز دانسته‌اند. صاحب جواهر رحمه الله اِین شهرت را کمک و مؤِیّد بر دِیدگاه جواز مِی‌داند.٢

شهرت به‌گونه‌اِی که موجب جبران ضعف سند رواِیت ابوبصِیر شود، ثابت نشده؛ زِیرا فقط از برخِی فقها حکاِیت شده بلکه هر فقِیهِی که حکمِ حرمت غناء را تعمِیم داده، غناِی زن آوازخوان در عروسِی را از آن استثنا نکرده است.٣

شِیخ انصارِی رحمه الله اِین شهرت را نمِی‌پذِیرند. از دِیدگاه وِی اگر بخواهِیم ضعف سند رواِیت ابوبصِیر را به شهرت جبران کنِیم، ابتدا باِید شهرت، منعقد شود اما اِین شهرت، تمام نِیست؛ زِیرا برخِی از فقها از اِین جواز، منع کرده‌اند و فقهاِیِی که درباره اِین مسئله سکوت کرده‌اند، باتوجّه به دِیدگاهِی که در حرمت غناء دارند، باِید در گروه منع‌کنندگان از جواز قرار گِیرند؛ پس شهرتِی پدِید نمِی‌آِید.

اِین اشکال صحِیح نِیست؛ زِیرا صاحب جواهر رحمه الله در مقام جبران ضعف سند رواِیت ابوبصِیر نبود، بلکه به دنبال تأِیِید دِیدگاه جواز با شهرت فتواِیِی به آن بود که فِی‌الجمله، هم شهرت وجود دارد و هم اِین تأِیِید به دست مِی‌آيد.

دِیدگاه سوم: کراهت غناِی در عروسِی٤

ابن‌برّاج مِی‌گوِید: مزد کنِیز آوازخوان در عروسِی، تا زمانِی که با سخن باطل و آلات موسِیقِی

١ . مختلف الشِیعة، ج٥، ص١٩.

٢ . جواهر الکلام، ج٢٢، ص٤٩.

٣ . ر.ک: کتاب المکاسب، ج١، ص١٥٧.

٤ . المهذّب، ج١، ص٣٤٦.