کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٩٣ - دلایل حرمت

مبحث اول: حکم درآمد به‌دست‌آمده از غناء

دِیدگاه اول

دِیدگاه صحِیح اِین است که تکسّب از غناِی محرّم و گرفتن مزد براِی آن، حرام است‌؛١ زِیرا اگر شارع از عبادتِی نهِی کند، شکِّی وجود ندارد که اِین نهِی، موجب بطلان آن و فارغ نشدن ذمّه از امر به آن مِی‌شود. مثلاً اگر شارع، مصداقِی از نماز ظهر را نهِی کرد و مکلّف بخواهد با همان مصداق، نماز ظهر را امتثال کند، اِین نماز، مجزِی از امر به نماز نِیست. در معاملات نِیز وقتِی از اصل سبب، نهِی شود، نتِیجه‌اش چِیزِی جز تحرِیم ثمن و فساد آن معامله نِیست. در بحث غناء نِیز وقتِی شارع از غناء، نهِی کرد و آن را حرام دانست، اگر آوازخوان با همان مصداق حرام، درآمدِی کسب کند، حرام و فاسد است و مالکِیّتِی براِی آوازخوان ندارد.

دلاِیل حرمت

دلِیل اول: اجماع

مرحوم کاشف الغطاء، مزد کنِیز آوازخوان را حرام مِی‌داند. دلِیل وِی بر اِین مدعا، اجماع محصّل و اجماع منقول به نقل متواتر است که قرآن و سنّت متواتر را شاهد بر آن مِی‌داند.٢

١ . المقنعة، ص٥٨٨؛ النهاِیة، ص٣٦٥؛ اِیضاح الفوائد، ج١، ص٤٠٥؛ شرح القوائد، ص٣٤؛ غاِیة الآمال، ج١، ص١٠٨.

٢ . شرح القواعد، ص٣٤.