کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٣٣ - ادلّه دیدگاه دوم

نِیست که با وجود اِین گناهان، هر عملِی حرام است درحالِی‌که بحث درباره حرمت خود غناء است‌. آشکار است که عمل به لهو، استفاده از ابزار موسِیقِی، رقص و اختلاط زن و مرد، موضوع مستقلِی براِی حرمت و خارج از غناء است.

اِین اشکال، صحِیح است‌ اما اِین قِیود از سوِی معصومان علِیهم السلام در رواِیات استثناِی غناِی در عروسِی، آورده شده؛ پس نمِی‌توان به اِین آسانِی شروط بِیان‌شده را توضِیح واضحات و اشتراط آن‌ها را لغو دانست. رواِیاتِی که در آِینده بررسِی مِی‌شود، شامل اِین شروط است و از همِین اشتراطِی که در رواِیات دِیده مِی‌شود، مِی‌توان نتِیجه گرفت که اِین شروط به مصداق حرام از غناء، ارشاد مِی‌کند؛ ِیعنِی غناِی محرّم، غناِیِی است که همِیشه ِیا در بِیشتر موارد، با اِین شروط همراه است.

وقتِی درباره اِین رواِیات و اشتراط غناِی محرّم به اِین شروط، تأمّل شود، دِیدگاه محقّق سبزوارِی و فِیض کاشانِی رحمهماالله مبنِی بر حرمت غِیرِی غناء، خالِی از قوّت نِیست؛ زِیرا رواِیات، غناء را در فرضِی حرام دانسته‌ که با اِین گناهان همراه باشد.

اِین همراهِی ممکن است فرض غالب مصادِیق غناِی محرّم باشد و معمولاً وقتِی غناِیِی خوانده مِی‌شود، محرّماتِی مانند اختلاط زن و مرد، رقص، عمل به ملاهِی ِیا تروِیج فساد در زمِینه و دامنه آن پدِید مِی‌آِید، که در اِین صورت، بِیان اِین شروط به‌گونه‌اِی، حکمت حرمت غناء را مِی‌فهماند. همچنِین ممکن است از اِین رواِیات اِین‌گونه برداشت ‌شود که همراهِی غناء با اِین گناهان، در تمام مصادِیق غناء بوده و همِیشگِی است. در اِین فرض، شروط بِیان‌شده در رواِیات، بِیان علّت تحرِیم غناء است.

ادلّه دِیدگاه دوم

براِی دِیدگاه جواز مشروط غناِی در عروسِی، سه دلِیل رواِیات، اصل اباحه و شهرت، اقامه شده که در ادامه بررسِی مِی‌شود.