کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٣١ - تعریف هشتم غناء

حرام است و موارد غِیر ِیقِینِی، حرام نِیست.

اشکال بر تعارِیف سابق

محقّق خوِیِی رحمه الله در اشکالِی صحِیح بر اِین تعارِیف مِی‌گوِید: با اِین تعارِیف، مواردِی که به‌ِیقِین از افراد غناء نِیست، در آن وارد مِی‌شود.١

تعرِیف ششم غناء

غناء، کشِیدن صوتِ مشتمل بر ترجِیع مطرب است؛ اعم از اِین‌که از معناِی آن شادِی ِیا اندوه فهمِیده شود.٢

اِین تعرِیف فِی‌الجمله صحِیح است.

تعرِیف هفتم غناء

غناء، همان صوت لهوِی است.٣

اِین تعرِیف، بالأعم و کلِّی است؛‌ بنابراِین نمِی‌تواند تعرِیف صحِیح و دقِیقِی از غناء باشد.

تعرِیف هشتم غناء

غناء، صوتِی انسانِی است که لطافت و حُسن ذاتِی دارد (هرچند در برخِی از موارد باشد) و به تناسب متعارف مردم، شأنِیت پدِید آوردن طرب را داشته باشد.٤

دلِیلِی وجود ندارد که صِرف شأنِیت پدِید آوردن طرب بر حرمت دلالت داشته باشد؛

١ . مصباح الفقاهة، ج١، ص٣١٠.

٢ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٢٥.

٣ . کتاب المکاسب، ج١، ص١٤٣.

٤ . المکاسب المحرّمة، ج١، صص٣٠٥ ـ ٣٠٦؛ المواهب، ص٥٤٤.