کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٦٣ - ادله دیدگاه دوم

از فقها به آن استدلال کرده‌اند.١

رواِیت چهاردهم: «حَسِّنُوا الْقُرْآنَ بِأَصْوَاتِکمْ فَإِنَّ الصَّوْتَ الْحَسَنَ يَزِيدُ الْقُرْآنَ حُسْناً».٢

رسول خدا صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود: قرآن را با صوت نيكو قرائت كنيد؛ زيرا صداِی خوش به زِیباِیِی قرآن مِی‌افزاِید.

برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کرده‌اند.٣

اِین رواِیت به‌دلِیل مهمل بودن برخِی از راوِیان آن، ضعِیف است و از جهت دلالت نِیز با بحث غناء ارتباطِی ندارد بلکه بحث از خوب و زِیبا خواندن قرآن است.

رواِیت پانزدهم: «عَنْ شَيْخٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ٧ قَالَ: جِئْنَا نُرِيدُ الدُّخُولَ عَلَيْهِ فَلَمَّا صِرْنَا بِالدِّهْلِيزِ سَمِعْنَا قِرَاءَةً بِالسُّرْيَانِيَّةِ بِصَوْتٍ حَسَنٍ يَقْرَأُ وَ يَبْکي حَتَّى أَبْکى بَعْضَنَا».٤

شخصِی از اصحاب نقل كرد: ما خدمت حضرت باق ٧ رفتيم. وقتى وارد راهرو خانه شديم، صداى قرائتى به سريانى با صوتى نيكو شنيديم كه مِی‌خواند و گريه مِی‌كرد؛ به‌گونه‌اِی كه برخِی از ما را به گريه درآورد.

برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کرده‌اند.٥

سند اِین رواِیت مرسل است؛ پس نمِی‌توان به آن استناد کرد. از سوِیِی اِین گزارشِی که از قرائت اما ٧ مِی‌شود به بحث غناء، هِیچ ارتباطِی ندارد.

رواِیت شانزدهم: «عَنْ مُوسَى النُّمَيْرِيِّ قَالَ: جِئْنَا إِلَى بَابِ أَبِي جَعْفَر ٧ نَسْتَأْذِنُ عَلَيْهِ

١ . کفاِیة الأحکام، ج١، ص٤٢٨.

٢ . وسائل الشيعة، ج٦، ص٢١٢.

٣ . کفاِیة الأحکام، ج١، ص٤٢٨؛ مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٤٧.

٤ . الإختصاص، صص٢٩٠ ـ ٢٩١؛ بصائر الدرجات، ج١، ص٣٤٠؛ بحار الأنوار، ج٢٦، ص١٨٠.

٥ . کفاِیة الأحکام، ج١، ص٤٢٨؛ مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٤٧.