کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٤٠ - دیدگاه ششم جواز در عروسی بدون همراهی محرّمات و احتیاط مستحب در ترک

دِیدگاه پنجم: جواز غناء اما احتِیاط مستحب در ترک١

امام خمِینِی قدّس سرّه مِی‌گوِید: استثناِی غناِی زن آوازخوان در عروسِی، بعِید نِیست اما باِید به مصداق روانه کردن عروس و مجلسِی که صرفاً براِی عروسِی آماده شده اکتفا شود نه مطلق مجالس، بلکه احتِیاط، اجتناب مطلق است. ٢

اِین دِیدگاه، غناء را جاِیز مِی‌داند ولِی به حُسن احتِیاط در ترک آن معتقد است. اِین احتِیاط مستحب نِیز بِی‌دلِیل است؛ زِیرا اِین احتِیاط‌ها ممکن است باعث تنفّر و دورِی مردم از شرِیعت ‌شود، به‌گونه‌اِی ‌که از واجبات متنفّر شده و مرتکب محرّمات ‌شوند.

دِیدگاه ششم: جواز در عروسِی بدون همراهِی محرّمات و احتِیاط مستحب در ترک٣

دلِیلِی بر احتِیاط نِیست بلکه اهمِیت روانه کردن عروس و اِیجاد فرح و شادِی در عروسِی به‌وسِیله استثناِی غناء در اِین مجالس، با رعاِیت ترک محرّمات، از رواِیات، برداشت مِی‌شود.

معتقدِین اِین دِیدگاه به رواِیتِی استدلال کرده‌اند: «قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّه ٧: أَجْرُ الْمُغَنِّيَةِ الَّتِي تَزُفُّ الْعَرَائِسَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ وَ لَيْسَتْ بِالَّتِي يَدْخُلُ عَلَيْهَا الرِّجَالُ».٤

امام صادق ٧ فرمود: مزد كنيز آوازخوانِی كه مراسم عروسى برگزار مى‌كند و مردان در مجلس او وارد نمى‌شوند اشكال ندارد.

سند اِین رواِیت، صحِیح است و بر جواز غناء و درآمد آن دلالت دارد؛ زِیرا معصوم ٧ مزد او را حلال دانست.

برخِی از فقها معتقدند که حکم اِین رواِیت، منحصر به مجالس عروسِی است و ساِیر

١ . کتاب المکاسب، ج١، ص١٥٧؛ تحرِیر الوسِیلة، ج١، ص٤٩٧.

٢ . تحرِیر الوسِیلة، ج١، ص٤٩٧.

٣ . تفصِیل الشرِیعة (المکاسب المحرمة) ص١٨٨.

٤ . وسائل الشيعة، ج١٧، ص١٢١.