درباره غناِیِی خواندن قرآن دو دِیدگاه وجود دارد: دِیدگاه اول، حرمت غناِی در قرآن را شدِیدتر دانسته و آن را حرام مِی‌داند اما بر اساس دِیدگاه دوم، غناِی در قرآن جاِیز است. در ادامه، اِین دو دِیدگاه را بررسِی مِی‌شود:

دِیدگاه اول: حرمت غناِی در قرائت قرآن ١

شِیخ انصارِی رحمه الله مِی‌گوِید: از آنچه درباره غناء بِیان کردِیم، روشن مِی‌شود که تفاوتِی مِیان استعمال اِین کِیفِیت (لهوِی و خفّت‌آور صوت)، در سخن حقّ ِیا باطل نِیست؛ بنابراِین قرائت قرآن با صوتِی که ترجِیع لهوِی دارد، بدون تردِید حرام و عقاب آن چند برابر است؛ زِیرا غناء در اِین موارد، معصِیت در مقام عبادت و کوچک شمردن قرآن است.٢

ادله دِیدگاه اول

معتقدان به اِین دِیدگاه، براِی اثبات ادّعاِی خود، به رواِیات متعدّدِی استدلال کرده‌اند:

رواِیت اول: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ؟صل؟: إقْرَءُوا الْقُرْآنَ بِأَلْحَانِ الْعَرَبِ‌ وَ أَصْوَاتِهَا وَ إِيَّاکمْ وَ لُحُونَ أَهْلِ الْفِسْقِ وَ أَهْلِ الْکبَائِرِ فَإِنَّهُ سَيَجِي‌ءُ مِنْ بَعْدِي أَقْوَامٌ يُرَجِّعُونَ‌ الْقُرْآنَ تَرْجِيعَ الْغِنَاءِ وَ النَّوْحِ وَ الرَّهْبَانِيَّةِ لَا يَجُوزُ تَرَاقِيَهُم، قُلُوبُهُمْ مَقْلُوبَةٌ وَ قُلُوبُ مَنْ يُعْجِبُهُ شَأْنُهُمْ».٣

رسول خدا صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود: قرآن را با لحن و صداهاِی عرب بخوانيد و از لحن فاسقان و

١ . تحرِیر الأحکام، ج٥، ص٢٥١؛ الدروس، ج٢، ص١٢٦؛ شرح القواعد: ص٣٤؛ رِیاض المسائل، ج٨، ص١٥٥ و ١٥٧؛ مفتاح الکرامة ج١٢، ص١٧٢؛ کتاب المکاسب، ج١، ص١٤٧؛ التعلِیقة علِی المکاسب، ج١، ص١٥٨؛ المکاسب المحرمة، ج١، ص٣٤١؛ تحرِیر الوسِیلة، ج١، ص٤٩٧؛ منهاج الصالحِین، ج٢، ص٧؛ مهذّب الأحکام، ج١٦، ص١١٦؛ تفصِیل الشرِیعة (المکاسب المحرمة)، صص١٧٥ ـ ١٧٨؛ أنوار الفقاهة (کتاب التجارة)، ص٢٦٨؛ المواهب، صص٥٥٠ ـ ٥٥٢.

٢ . کتاب المکاسب، ج١، ص١٤٧؛ تحرِیر الوسِیلة، ج١، ص٤٩٧.

٣ . وسائل الشيعة، ج٦، صص٢١٠ـ ٢١١.