کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٢٠٣ - ادلّه حرمت گوش کردن غناء

نِفَاقٌ‌ وَ ثَمَنَهُنَ‌ سُحْتٌ»‌.١

ابراهيم بن ابى‌بلاد مى‌گويد: اسحاق بن عمر وصيت كرد که كنيزان آوازخوانش را بفروشم و پول‌شان را نزد امام كاظم ٧ ببريم. پس از مرگ اسحاق كنيزانش را سيصدهزار درهم فروختم و آن را خدمت امام كاظم ٧ بردم و به حضرت گفتم: يكى از دوستداران شما به‌نام اسحاق بن عمر، هنگام مرگ، وصيت كرد كنيزان آوازخوانش را فروخته و پولشان را به شما تحويل دهم. من آن‌ها را فروختم و اين سيصدهزار درهم، پول آن‌ها است. اما ٧ فرمود: من نيازى به اين پول ندارم. به‌راستى اين پول حرام، آموزش كنيزان كفر، گوش کردن به آن‌ها نفاق و بهاِیشان حرام است‌.

سند اِین رواِیت، مرسل و ضعِیف است ولِی برخِی از فقها به آن استناد کرده‌اند.٢

حضر ٧ شنِیدن غناء را نفاق نامِید؛ اِین تعبِیر، اعمّ از حرمت است و در رواِیات دِیگرِی براِی کراهت، استعمال شده است.

رواِیت ششم: «قال رسول الله؟صل؟: من ملأ مسامعه من غناء لم يؤذن له أن يسمع صوت الروحانيّين يوم القيامة. قيل و ما الروحانيّون يا رسول الله؟ قال: قرّاء أهل الجنّة».٣

ابوهرِیره نقل کرده که رسول خدا صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود: کسِی‌ که خودش را از غناِی دنِیا پر کند، از نواِی روحانِی بهشت بِی‌بهره مِی‌ماند. گفته شد: اِی رسول خدا! نواِی روحانِی بهشت چِیست؟ حضرت صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود: صداِی قرّاء اهل بهشت.

برخِی از فقها به اِین رواِیت استناد کرده‌اند٤ درحالِی‌که چون سندش به ابوهرِیره رسِیده

١ . وسائل الشِیعة، ج١٧، صص١٢٣ ـ ١٢٤.

٢ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٣٣؛ تفصِیل الشرِیعة (المکاسب المحرّمة)، صص١٧٢ ـ ١٧٣.

٣ . مجمع البِیان، ج٨، ص٤٩١.

٤ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٣٣.