کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٨٦ - مستثنای دهم نغمههای رایج میان مردم
مستثناِی نهم: نغمههاِی مادرانه براِی کودکان و نواهاِی بنّاها
درباره آوازِی که مادران براِی نوزادان خود ِیا بنّاها هنگام ساختمانسازِی مِیخوانند، دو دِیدگاه وجود دارد:
دِیدگاه اول: جواز ١
مرحوم مامقانِی بهدلِیل سِیره مستمرِّی که از زمان اهلبِیت علِیهم السلام مِیان مردم راِیج بوده، به جواز اِین نغمهها معتقد است. از دِیدگاه وِی حتِّی اگر اِین آواها آمِیخته با غناء نِیز باشد، جاِیز است.٢
دِیدگاه دوم: منع ٣
بر اساس دِیدگاه صحِیح، دلِیل مستقلِّی که استثناِی اِین نغمهها و نواها را از ادلّه عامِّ حرمت غناء ثابت کند، وجود ندارد؛ بنابراِین اگر ملاک اطراب، در آن پدِید آِید، حکم به حرمت مِیشود و اگر موضوع غناء احراز نشد، باِید به جواز آن معتقد بود؛ زِیرا مشمول اصل اباحه است.
مستثناِی دهم: نغمههاِی راِیج مِیان مردم
امام خمِینِی قدّس سرّه درباره صداها و نغمههاِیِی که مِیان بسِیارِی از مردم خواندن آن راِیج است مِیگوِید: اِینگونه آوازها هِیچ جذّابِیتِی براِی شنونده نخواهند داشت و معمولاً صداِی عامّه مردم آنقدر زِیبا نِیست که خواندن اِینگونه اشعار، سبب اِیجاد سبُکِی و طرب شود.٤
وِی در سخن دِیگرِی مِیگوِید: احتِیاط در اِین است که از آنچه انسان را از ِیاد خدا
١ . ظاهر غاِیة الآمال، ج١، ص١٠٩.
٢ . همان.
٣ . التعلِیقة علِی المکاسب، ج١، ص١٥٨.
٤ . ر.ک: المکاسب المحرمة، ج١، ص٣٥٣.