کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٨٤ - دیدگاه اول جواز

دلِیل دوم: اصل ١

اگر در صدق غناِی حرام (صوت لهوِی مطرب) بر ذکر، دعا و ... شک داشته باشِیم، اصل بر جواز آن است‌.

دِیدگاه دوم: حرمت ٢

شِیخ انصارِی رحمه الله معتقد است که قرائت دعا با صوتِی که ترجِیع لهوِی دارد، به‌ِیقِین حرام است و عِقاب آن چند برابر است.٣

همان‌گونه که گفته شد، در جاِیِی که موضوع غناء پدِید آِید، حکم حرمت مترتّب مِی‌شود ولِی اگر شکّ بود، اصل بر جواز است.

مستثناِی هفتم: هلهله ٤

درباره استثناِی هلهله از حکم حرمت غناء، دو دِیدگاه وجود دارد:

دِیدگاه اول: جواز ٥

شِیخ نجفِی رحمه الله مِی‌گوِید: ظاهراً هلهله اشکالِی ندارد؛ زِیرا هلهله، صوت است و عنوان لفظ بر آن صدق نمِی‌کند، درحالِی‌که غناء، از الفاظ است.٦

١ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٥٠.

٢ . مفتاح الکرامة، ج١٢، صص١٧٢ ـ ١٧٣؛ کتاب المکاسب، ج١، ص١٤٧؛ المکاسب المحرّمة، ج١، ص٣٤١ (الأقوِی)؛ منهاج الصالحِین، ج٢، ص٧.

٣ . کتاب المکاسب، ج١، ص١٤٧.

٤ . کِل زدن.

٥ . جواهر الکلام، ج٢٢، ص٥١ (الظاهر)؛ أنوار الفقاهة (کتاب التجارة)، ص٢٦٩.

٦ . جواهر الکلام، ج٢٢، ص٥١.