کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٩٩ - ادلّه حرمت گوش کردن غناء

دِیدگاه دوم: تفصِیل ١

اگر تعلِیم و تعلّم غناء، مستلزم خواندن غناِی محرّم باشد، حکم حرمت، منجّز است؛ زِیرا تغنِّی حرام است‌. اگر تعلِیم و تعلّم غناء، مستلزم خواندن غناِی حرام نباشد، بلکه با تکِیه بر توصِیف و پرسش از قواعد آن باشد، در برخِی از رواِیات، حکم به تحرِیم آن شده اما سند اِین رواِیات، ضعِیف است‌؛ بنابراِین مقتضاِی اصل، جواز است مگر اِین‌که عنوان حرام دِیگرِی داشته باشد.٢

دِیدگاه صحِیح، همِین تفصِیل است؛ زِیرا غناِی در عروسِی، اعِیاد و ... اگر آوازخوان، قصد حرامِی نداشته باشد، دلِیلِی براِی تحرِیمش وجود ندارد.

مبحث سوم: حکم گوش ‌کردن غناء

فقها بر حرمت گوش کردن غناء، متّفق هستند؛٣ زِیرا از تعرِیف غناء (صوت لهوِی مطرب)، لازم مِی‌آِید که اطراب براِی شنونده اِیجاد شود؛ پس چگونه ممکن است که غناء، حرام باشد اما گوش کردن آن جاِیز؟

ادلّه حرمت گوش کردن غناء

رواِیت اوّل: «سَعِيد بْنِ مُحَمَّدٍ الطَّاطَرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّه ٧ قَالَ: سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ بَيْعِ الْجَوَارِي الْمُغَنِّيَاتِ فَقَالَ: شِرَاؤُهُنَّ وَ بَيْعُهُنَّ حَرَامٌ وَ تَعْلِيمُهُنَّ کفْرٌ وَ اسْتِمَاعُهُنَّ نِفَاقٌ».٤

مردى از امام صادق ٧ درباره فروختن كنيزان آوازخوان پرسِید. اما ٧ فرمود: خريد

١ . غاِیة الآمامل، ج١، صص١٠٨ ـ ١٠٩؛ مصباح الفقاهة، ج١، ص٣١٨.

٢ . مصباح الفقاهة، ج١، ص٣١٨.

٣ . شرائع الإسلام، ج٤، ص١١٧؛ قواعد الأحکام، ج٢، ص٨؛ اِیضاح الفوائد، ج١، ص٤٠٤؛ الدروس، ج٣، ص١٦٢ و ... .

٤ . وسائل الشِیعة، ج١٧، ص١٢٤.