کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٩٨ - دلایل حرمت فیالجمله
اِین رواِیت، ضعِیف است؛ زِیرا در سند آن راوِیان مهملِی هستند که امکان ارزِیابِی آنها وجود ندارد. همچنِین بر موضوع دلالتِی ندارد؛ زِیرا بحث در غناِیِی خواندن قرآن است. ملاک، حکم قرآن و غناِیِی خواندن آن است. حضرت صلِی الله علِیه و آله و سلّم از کسانِی سخن مِیگوِید که در دوره افول اهتمام به قرآن و اوج گرفتن لذّات و شهوات، قرآن را براِی غِیرخدا و به کِیفِیت غناِیِی مِیخوانند.
رواِیت پانزدهم: «کانَ إِبْلِيسُ أَوَّلَ مَنْ تَغَنَّى وَ أَوَّلَ مَنْ نَاحَ لَمَّا أَکلَ آدَمُ مِنَ الشَّجَرَةِ تَغَنَّى فَلَمَّا هَبَطَتْ حَوَّاءُ إِلَى الْأَرْضِ نَاحَ لِذِکرِهِ مَا فِي الْجَنَّةِ».١
پيامبر اکرم صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود: ابليس نخستين غناخوان و نخستِین نوحهگر بود. هنگامى كه آد ٧ از درخت خورد، غناء خواند و وقتى حوّا به زمِین هبوط کرد، براِی يادآورى نعمتهاى بهشت، نوحه خواند.
برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کردهاند.٢
سند اِین رواِیت، مرفوع و ضعِیف است و بر حرمت غناء دلالتِی ندارد بلکه بر مرجوحِیّت آن دلالت دارد.
رواِیت شانزدهم: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ: يَظْهَرُ فِي أُمَّتِي الْخَسْفُ وَ الْقَذْفُ. قَالُوا: مَتَى ذَلِك؟ قَالَ: إِذَا ظَهَرَتِ الْمَعَازِفُ وَ الْقَيْنَاتُ و ...».٣
پيامبر اكرم صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود: در ميان امت من، فرو رفتن در زمين و نزول بلا از آسمان آشكار مىشود. ياران گفتند: اين در چه زمانى خواهد بود؟ پيامبر اكرم صلِی الله علِیه و آله و سلّم فرمود:
١ . تفسِیر العِیّاشي، ج١، ص٤٠، ح٢٣؛ وسائل الشيعة، ج١٧، صص٣١٠ ـ ٣١١، ح٢٨.
٢ . أنوار الفقاهة (کتاب التجارة)، صص٢٥٢ ـ ٢٥٣.
٣ . ارشاد القلوب، ج١، ص٧١؛ وسائل الشيعة، ج١٧، ص٣١١، ح٣٠.