کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٩٧ - دلایل حرمت فیالجمله
به کسِی نمِیدهد و انسان را در پِیچوخم اِین کِیفِیت خواندن حبس مِیکند. وقتِی از خواندن قرآن به آواِی غناِیِی نهِی شده، ساِیر محتواها که مرتبه آنها پاِیِینتر از قرآن است، به طرِیق اولِی منهِی است.
بر اساس مدلول اِین رواِیت، غناء، وِیژگِی صوت است که والا بودن محتواِیش، اثرِی در حکمش ندارد بلکه حتِی اگر قرآن به اِین کِیفِیت خوانده شود، حرام است.
اِین رواِیت قابلِیت استدلال براِی موضوع بحث ما را دارد؛ گرچه مقِیّد به قرآن است ولِی باتوجه به استدلالِی که بِیان شد، غِیرقرآن را به طرِیق اولِی مِیتوان داخل در حکم دانست.
شِیخ انصارِی رحمه الله در تبِیِین رواِیت مِیگوِید: اِین سخن پِیامبر صلِی الله علِیه و آله و سلّم که فرمود: «لَا يَجُوزُ تَرَاقِيَهُم» (از حنجرههاِیشان تجاوز نمِیکند)، اشاره به اِین نکته است که مقصود آنها تدبّر در معانِی قرآن نِیست بلکه مقصودشان صرف صداِی مطرب است.١
برخِی از فقها معتقدند که جمله «لَا يَجُوزُ تَرَاقِيَهُم» کناِیه از فساد قرائت، پذِیرفته نشدن و صعود نکردن به آسمان است.٢
رواِیت چهاردهم: «عَنْ رَسُولِ اللَّهِ؟صل؟: إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ إِضَاعَةَ الصَّلَوَاتِ وَ اتِّبَاعَ الشَّهَوَاتِ وَ الْمَيْلَ إِلَى الْأَهْوَاء ... فَعِنْدَهَا يَکونُ أَقْوَامٌ يَتَعَلَّمُونَ الْقُرْآنَ لِغَيْرِ اللَّهِ وَ يَتَّخِذُونَهُ مَزَامِيرَ ... وَ يَتَغَنَّوْنَ بِالْقُرْآنِ ... فَأُولَئِك يُدْعَوْنَ فِي مَلَکوتِ السَّمَاوَاتِ الْأَرْجَاس الْأَنْجَاسَ».٣
برخِی از فقها به اِین رواِیت استدلال کردهاند.٤
١ . کتاب المکاسب، ج١، ص١٥٥.
٢ . التعلِیقة علِی المکاسب، ج١، ص١٦٣.
٣ . تفسِیر القمِّی، ج٢، ص٣٠٣؛ وسائل الشيعة، ج١٧، ص٣١٠، ح٢٧.
٤ . الحدائق، ج١٨، ص١٠٦.