کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٧٤ - دلایل حرمت فیالجمله
اِین رواِیت، غناء را مصداقِی از لهوالحدِیث معرفِی مِیکند.
رواِیت دوم: «مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي جَعْفَر ٧ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: الْغِنَاءُ مِمَّا وَعَدَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ وَ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ: (وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ يَتَّخِذَها هُزُواً أُولئِك لَهُمْ عَذابٌ مُهِين)».١
امام باق ٧ فرمود: غناء از چيزهايى است كه خداوند بر آن وعده آتش داده است. آنگاه اين آيه را تلاوت فرمود: «برخى از مردم كسانى هستند كه سخن بيهوده مىخرند تا مردم را بدون آگاهى، از راه خدا گمراه كنند و راه خدا را مسخره مىکنند. آنان براِیشان عذاب خواركنندهاى است».
سند اِین رواِیت، صحِیح است و گروهِی از فقها به آن استناد نمودهاند.٢
باتوجه به اِین رواِیت، غناء از محرّمات کبِیره محسوب مِیشود؛ زِیرا خداوند در قرآن کرِیم براِی ارتکاب گناهان کبِیره، وعده عذاب آتش داده و در اِین رواِیت، اما ٧ غناء را از چيزهايى دانسته كه خداوند وعده آتش بر آن داده است.٣
رواِیت سوم: «الْوَشَّاء قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَ ٧ يُسْأَلُ عَنِ الْغِنَاءِ فَقَال ٧: هُوَ قَوْلُ اللَّهِ؟عز؟: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّه ...)».٤
امام رضا٧ فرمود: از امام صادق ٧ درباره غنا پرسش شد، حضرت فرمود:
ص٢٥٧؛ المواهب، صص٥٢٧ ـ ٥٢٨.
١ . وسائل الشيعة، ج١٧، ص٣٠٤ ـ ٣٠٥، ح٦.
٢ . الحدائق الناضرة، ج١٨، ص١٠٢ ـ ١٠٣؛ تفصيل الشريعه (المكاسب المحرّمة)، ص١٦٦؛ أنوار الفقاهة (كتاب التجارة)، ص٢٥١؛ المواهب، صص٥٢٧ ـ ٥٢٨.
٣ . تفصيل الشريعه (المكاسب المحرّمة)، ص١٦٦.
٤ . وسائل الشيعة، ج١٧، ص٣٠٦، ح١١.