کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٦٧ - دلایل حرمت فیالجمله

دلالت ندارد.١ در پاسخ باِید گفت: حرمت فِی‌الجمله غناء از اِین آِیات استفاده مِی‌شود؛ زِیرا رواِیات، اِین موارد را بر غناء تطبِیق داده‌ است. چون در رواِیات اِین موارد، غناء دانسته شده‌، باِید به آن ملتزم شوِیم اما اِین‌که اِین آِیات چگونه غناء را تحرِیم مِی‌کند، نِیاز به بررسِی در مفهوم غناء دارد.

آِیه چهارم: (وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ).٢

برخِی از فقها به اِین آِیه استدلال کرده‌اند‌ که غناء از امور لَغوِی است که باِید از آن روِی‌گردان بود.٣

اشکالات بر استدلال به آِیه

اشکال اول: اِین آِیه، شامل غناء نمِی‌شود؛ زِیرا غناء، کِیفِیّت صوت است و جاِیِی که شخصِی مضمون سخن حقِّی را به آواز مِی‌خواند، نمِی‌توان آن را لغو دانست. آرِی! در رواِیات، اِین آِیه به غناء، تفسِیر شده اما تفسِیر اما ٧ و تطبِیق آِیه بر غناء، از بطون آِیاتِی است که فقط اهل‌بِیت علِیهم السلام عالم به آن هستند؛٤ پس نمِی‌توان حرمت غناء را از اِین آِیه استفاده نمود.

اشکال دوم: دو آِیه (وَ الَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ ...) و (وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ) بر حرمت غناء دلالت ندارند و از سوِیِی در برخِی از رواِیات معتبر، لغو به چِیزِی غِیر از غناء، تفسِیر شده است.٥

١ . أنوار الفقاهة (کتاب التجارة) ص٢٤٩.

٢ . سوره مؤمنون، آِیه٣.

٣ . مصباح الفقاهة، ج١، ص٣٠٣؛ مهذّب الاحکام، ج١٦، ص١٠٩.

٤ . المواهب، ص٥٢٩.

٥ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٣٤.