کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٦٣ - دلایل حرمت فیالجمله

محقّق خوِیِی رحمه الله در تبِیِین آِیه مِی‌گوِید: از مصادِیق قول زور، غناء است؛ زِیرا اهل‌بِیت علِیهم السلام در رواِیات، قول زور را به غناء تأوِیل کرده‌اند.١

اشکال بر استدلال به آِیه

«زور» در لغت به معناِی انحراف است و ظاهر آِیه بِیانگر اِین است که «زور»، صفت مضمون سخن است ولِی غناء، صفت کِیفِیت سخن است؛ بنابراِین آِیه، ناظر به محتواِی سخن است و استدلال به اِین آِیه براِی اثبات حرمت غناء، بسِیار بعِید است مگر اِین‌که بگوِیِیم غناء نِیز سبب انحراف انسان از مسِیر حق مِی‌شود که نِیازِی به آِیه براِی اثبات حرمت آن نِیست؛ زِیرا انحراف از حق در هر شکلِی حرام است. آرِی! رواِیاتِی که ذِیل اِین آِیه بِیان شده‌، «قول زور» را تأوِیل به غناء کرده‌ ولِی تفسِیر اِین رواِیات و تطبِیق آن‌ها به غناء، ناظر به بطون آِیه است و نه منطوق و ظاهر آِیه که بتواند مورد استدلال فقهِی باشد.٢

اشکال مذکور کاملاً متِین است اما نمِی‌توان با صدور رواِیات در اِین باب و تفسِیر «قول زور» به غناء، مخالفت نمود؛ وگرنه اِین استدلال در برابر رواِیات قرار مِی‌گِیرد.

رواِیاتِی که ذِیل اِین آِیه وارد شده‌، غناء را از مصادِیق قول زور دانسته‌ و فرقِی نمِی‌کند که غناء از مقوله سخن باشد ِیا کِیفِیّتِی که قوام غناء به آن است؛ زِیرا هر دو در خارج ِیکِی است.٣

آِیه دوم: (وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللّهِ).٤

١ . مصباح الفقاهة، ج١، ص٣٠٥.

٢ . المواهب، ص٥٢٤.

٣ . مصباح الفقاهة، ج١، ص٣٠٥.

٤ . سوره لقمان، آِیه ٦.