کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٥٣ - دلایل حرمت غیری غناء

ذاتِی غناء پذِیرفته شود، حرام است اما اگر دِیدگاه حرمت غِیرِی مقبول باشد، نمِی‌توان با وجود اصل اباحه، حکم به حرمت کرد.

اشکال بر استدلال به رواِیت سوم

شِیخ انصارِی رحمه الله اشکال مِی‌کند که به‌دلِیل وجود علِی بن ابِی‌حمزه بطائنِی که واقفِی بوده و فساد مذهب او قادح در سند مِی‌شود، رواِیت ضعِیف است. بر مدعا نِیز دلالت ندارد؛ زِیرا تنها بر اِین دلالت دارد که:

غناِی زن آوازخوان که مردان به مجلس غناِی او وارد مِی‌شوند، مشمول «لهوالحدِیث» ِیادشده در آِیه (وَ مِن النَّاسِ ...) است.

غناِی زن آوازخوان که به مجلس عروسِی زنانه دعوت مِی‌شود، مصداق لهوالحدِیث نِیست.

اِین رواِیت، نسبت به ساِیر موارد غناء که مصداق لهوالحدِیث است، هِیچ اشاره و بِیانِی ندارد. اگر فرض شود که آوازخوان، اشعار باطلِی را غناِیِی بخواند، به‌وضوح مصداق آِیه «لهوالحدِیث» است که حکم به حرمت مِی‌شود. به‌طورکلِی آنچه در اِین رواِیت بِیان شده، تقسِیم غناِی زن آوازخوان به‌اعتبار موارد راِیج و غالب آن زمان است که زن آوازخوان را براِی آوازخوانِی در مجلس وِیژه زنان، مانند عروسِی‌ها ِیا براِی تغنِّی در مجلس مردان، دعوت مِی‌کردند.١

پاسخ اشکال

سند رواِیت بنا بر اقوا، موثّق است‌ و شبهه وقف «علِی بن حمزه بطائنِی» اشکالِی در سند پدِید نمِی‌آورد؛ زِیرا باِید نسبت به اجتهاد او بِی‌اعتنا بود اما رواِیاتِی را که نقل مِی‌کند پذِیرفت.

امام معصوم ٧ در اِین رواِیت، در مقام بِیان حکم مزدِی است که زن آوازخوان براِی خواندنش درِیافت مِی‌کند. اما ٧ تنها به بِیان ِیک مورد براِی حرمت غناء اکتفا

١ . همان.