کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٢٠١ - ادلّه حرمت گوش کردن غناء

كارى نكن. آن مرد گفت: به خدا سوگند چنين نيست كه من از روى قصد و براى آن آواز و صدا رفته باشم (در مجلس آنان شرکت کرده باشم) بلكه آن صدا و آوازِی است كه با گوشم مِی‌شنوم. امام صادق ٧ به او فرمود: خدا تو را حفظ کند! مگر نشنيده‌اى که خداى بلندمرتبه فرمود: «همانا گوش، چشم و دل، همگِی در پيشگاه خداوند بازخواست مِی‌شوند». آن مرد گفت: گويا من اين آيه از كتاب خداوند بلندمرتبه را تاكنون از هيچ عرب و غيرعربى نشنيده بودم، حال كه شنيدم آن كار را انجام نمِی‌دهم. من از خداى بلندمرتبه درخواست بخشش و توبه مِی‌كنم. امام صادق ٧ به او فرمود: برخيز، غسل كن و نمازهاِیِی که به ذهت مِی‌رسد را انجام بده كه تو بر امر و گناه بزرگى مقيم بودى. اگر در آن حال مرده بودى چه وضع بدِی داشتى! از خداى بلندمرتبه، درخواست بخشش كن و بخواه كه توبه‌ از همه بدِی‌ها را از تو بپذيرد. خداوند بلندمرتبه چيزى را ناخوش ندانسته و نهى نكرده مگر عملِی که قبيح است. تو قبيح را براى طالبانش واگذار كه هر چيزى سزاوار و در خور گروهى است كه شايسته آن است.

سند اِین رواِیت صحِیح است و برخِی از فقها به آن استدلال کرده‌اند.١

رواِیت سوم: «أَبو جَعْفَر ٧ قَالَ: مَنْ‌ أَصْغَى‌ إِلَى‌ نَاطِقٍ‌ فَقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ کانَ النَّاطِقُ يُؤَدِّي عَنِ اللَّهِ؟عز؟ فَقَدْ عَبَدَ اللَّهَ وَ إِنْ کانَ النَّاطِقُ يُؤَدِّي عَنِ الشَّيْطَانِ فَقَدْ عَبَدَ الشَّيْطَانَ ».٢

امام جواد ٧ فرمود: کسِی که به گوِینده‌اِی گوش کند، او را مِی‌پرستد؛ پس اگر گوِینده به خدا دعوت مِی‌کند، به‌راستى خدا را مِی‌پرستد و اگر به شِیطان دعوت مِی‌کند، به‌راستى شيطان را مِی‌پرستد.

١ . الحدائق، ج١٨، صص١٠٦ ـ ١٠٧؛ مستند الشِیعة، ج١٤، صص١٣٣ ـ ١٣٤؛ تفصِیل الشرِیعة (المکاسب المحرّمة)، صص١٧٢ ـ ١٧٣؛ أنوار الفقاهة (کتاب التجارة)، صص٢٥٤ ـ ٢٥٥.

٢ . وسائل الشِیعة، ج١٧، ص٣١٧.