کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٣٩ - دیدگاه چهارم جواز غنای در عروسی

همراه نباشد، مکروه است.١

اِین دِیدگاه دلِیلِی ندارد و نمِی‌توان آن را پذِیرفت؛ زِیرا رواِیت و ادلّه‌اِی که پِیش از اِین نقل شد، خلاف آن را ثابت مِی‌کند. حکم به کراهت، دلِیل شرعِی مِی‌خواهد درحالِی‌که دلِیلِی بر آن وجود ندارد.

دِیدگاه چهارم: جواز غناِی در عروسِی٢

اِین دِیدگاه، صحِیح و بهترِین برداشت از رواِیات اِین باب است؛ زِیرا رواِیات، بر استثناِی غناِی در عروسِی دلالت داشت و اشکالِی در سند و دلالتش نبود. اِین رواِیات، مقِیّد و مخصّص رواِیات مطلق است؛ بنابراِین غناِی در عروسِی، فِی‌نفسه حلال است امّا اگر عمل حرام دِیگرِی مانند اختلاط مردان و زنان، با غناء همراه باشد، غناء نِیز به‌دلِیل همراهِی آن محرّم، حرام مِی‌شود.

شِیخ نجفِی رحمه الله نِیز مِی‌گوِید: برخِی از فقها، مزد زن آوازخوان در عروسِی را مباح دانسته‌اند و دلِیل آن را به شهرت نسبت داده‌اند. مقتضاِی اِین دِیدگاه، جواز غناِی زن آوازخوان در عروسِی است؛ زِیرا مِیان مباح بودن مزد زن آوازخوان در عروسِی و مباح بودن غناِی در عروسِی، تلازم وجود دارد.٣

نِیاز است گفته شود که غناِی زن آوازخوان در ساِیر مجالس زنانه، نِیز جاِیز است. مستند اِین ادعا، رواِیت علِی ‌بن جعفر است که موضوع آن، غناِی در ساِیر مجالسِی بود که مردِی در آن وارد نمِی‌شود.٤

١ . همان.

٢ . جواهر الکلام، ج٢٢، ص٤٨.

٣ . همان.

٤ . وسائل الشِیعة، ج١٧، صص١٢٠ ـ ١٢١.