کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١٢٩ - دیدگاه اول حرمت غنای در عروسی

در فصل گذشته، حرمت فِی‌الجمله غنا اثبات شد. فقها مواردِی را از حرمت غناء، استثنا کرده‌اند که در فصل سوم اِین موارد بررسِی مِی‌شود.

مستثناِی اول: غناِی در عروسِی

ِیکِی از مواردِی که بر اساس دِیدگاه فقها از حرمت غناء استثنا شده، غناِی زن آوازخوان در عروسِی است که سه دِیدگاه درباره آن وجود دارد:

دِیدگاه اول: حرمت غناِی در عروسِی١

شِیخ مامقانِی رحمه الله مِی‌گوِید: عمومِیت رواِیاتِی که بر حرمت غناء دلالت دارد، شامل اِین مورد نِیز مِی‌شود.٢ از دِیدگاه وِی، اطلاقاتِی که درباره تحرِیم غناء وجود دارد، عروسِی را نِیز مصداقِی از موضوع مطلق دانسته و نمِی‌توان اِین ادلّه‌ را تخصِیص زد.

اِین دِیدگاه، دو اشکال دارد:

اشکال اول: براِی پرهِیز از دور انداختن مقِیّد باِید مِیان رواِیات مطلقِی که بر حرمت دلالت دارد و رواِیات صحِیحِی که بر جواز دلالت دارد، جمع کرد.٣

اشکال دوم: ادّعاِی حرمت غناء به‌دلِیل رواِیات متواترِی که تخصِیص نمِی‌خورد،

١ . اِیضاح الفوائد، ج١، ص٤٠٥؛ شرح القوائد، ص٣٤؛ غاِیة الآمال، ج١، ص١٠٨؛ التعلِیقة علِی المکاسب، ج١، ص١٥٨و ١٦٦.

٢ . غاِیة الآمال، ج١، ص١٠٨.

٣ . مسالك الأفهام، ج٣، ص١٢٧.