کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ١١٢ - کلام فقها درباره دلایل حرمت

دلِیل چهارم: عقل١

غناء، زمِینه‌ساز ساِیر فجور و گناهان مِی‌شود و هر چِیزِی که زمِینه‌ساز ساِیر محرّمات شود، به حکم عقل، حرام است‌. شاهد بر اِین گفتار، آن است که برخِی از علما ذِیل تعرِیف غناء گفته‌اند که غناء، زمِینه‌ساز و داعِی زنا و جانشِین خمر است؛ مانند خمر عمل مِی‌کند، شرم و حِیا را کم و شهوت را زِیاد مِی‌کند.٢ اِین همراهِی گناهان با غناء، سبب مِی‌شود که عقل به لزوم تحرّز و اجتناب از غناء، حکم کند.

دلِیل پنجم: ضرورت دِین

برخِی از فقها حرمت فِی‌الجمله غناء را از ضرورِیات دِینِی مِی‌دانند.٣

دلِیل ششم: ضرورت مذهب٤

همه فقهاِی شِیعه، حرمت فِی‌الجمله غناء را پذِیرفته‌اند و همِین توافق، حرمت غناء را ضرورِی مذهب شِیعه کرده است.

کلام فقها درباره دلاِیل حرمت

دِیدگاه شِیخ انصارِی رحمه الله

شِیخ انصارِی رحمه الله معتقد است که ظاهر همه اِین اخبار، دلالت دارد که حرمت غناء به‌دلِیل لهو و باطل بودن آن است؛ بنابراِین، غناء که از مقوله کِیفِیت صوت است، اگر با

١ . مهذّب الأحکام، ج١٦، ص١٠٩.

٢ . همان.

٣ . مستند الشِیعة، ج١٤، ص١٢٦.

٤ . ظاهر جواهر الکلام، ج٢٢، ص٤٤.