عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨ - سر چشمه عرفان

وسائل و ابزار مادى و معنوى به عنوان وسيله، براى رسيدن به معشوق حقيقى استفاده كند.

آنان كه براى رشد حال عرفانى در راه انبيا و امامان : قرار گرفتند، به آن چه بايد برسند رسيدند و آن بينشى كه بايد پيدا كنند، پيدا كردند و در اين مسير به خاطر رنج عبادت و حركت در راه بندگى، از اشراق و تجلى حق بر قلب خود برخوردار شده و به مقام معيت رسيدند.

[إن الله مع الذين اتقوا و الذين هم محسنون‌][١].

بى‌ترديد خدا با كسانى كه پرهيزكارى پيشه كردند و كسانى كه [از هر جهت‌] نيكوكارند مى‌باشد.

[إن الله مع الصابرين‌][٢].

خدا با صابران است.

قال رسول الله ٦: ان لى مع الله حالات لا يحتملها ملك مقرب ولا نبى مرسل‌[٣].

رسول خدا ٦ فرمود: «به درستى كه براى من با خداوند حالاتى است كه نه ملك مقرب و نه پيامبر مرسل طاقتش را ندارند».

اگر گفته شود علت رسيدن انسان به اين مقامات عالى، همان حالات درونى همراه با عبادات الهى و ملكوتى است صحيح گفته شده.

اين فقير پايه گذار عرفان را بزرگان هند يا حكماى يونان يا دانشمندان قديم ايران‌

[١] -نحل( ١٦): ١٢٨.

[٢] -بقره( ٢): ١٥٣.

[٣] -روح الارواح: ٣٤٨ با كمى اختلاف.