عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١١ - از عبوديت تا ربوبيت
مراحل كمالات خود را طى كند، راه قرب به حق را مىپيمايد.
انسان نيز يكى از موجودات عالم است و راه كمالش تنها اين نيست كه امروز تمدن ناميده مىشود، يعنى يك سلسله علوم و فنون كه براى بهبود اين زندگى مؤثر و مفيد است و تنها اين نيست كه در يك سلسله آداب و مراسم كه لازمه بهتر زيستن اجتماعى است پيشرفت حاصل كند. اگر انسان را تنها در اين سطح در نظر بگيريم مطلب همين است، ولى انسان راهى و بعدى ديگر دارد كه از طريق تهذيب نفس و با آشنايى آخرين هدف يعنى ذات اقدس احديت حاصل مىگردد.
|
يا رب بريز شهد عبادت به كام ما |
ما را ز ما مگير به وقت قيام ما |
|
|
تكبير چون كنيم مجال سوى مده |
در ديده بصيرت والا مقام ما |
|
|
ابليس را به بسمله بسمل كن و بريز |
ز ام الكتاب جام طهورى به كام ما |
|
|
وقت ركوع مستى ما را زياده كن |
در سجده ساز ذروه اعلا مقام ما |
|
|
وقت قنوت ذرهاى از ما به ما ممان |
خود گوى و خود شنو ز لب ما پيام ما[١] |
|
از عبوديت تا ربوبيت[٢]
در بدو امر به نظر مىرسد كه تعبير زنندهاى است: از بندگى تا خدايى!! مگر
[١] -فيض كاشانى.
[٢]-« العبودية جوهرة كنهها الربوبية» مصباح الشريعة.