عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٧ - شناخت حضرت حق

است. و دريابيد كه همه چيزها به دست اوست و توجه كنيد كه حضرتش مبدأ وجود است و به هر چيزى هرچه را كه لياقت داشت عنايت نمود و به انسان بيش از لياقت و استحقاقش توجه فرمود.

شما از راه قرآن و آثار اهل بيت : عنايتش را به نيكوكاران؛ كرم و لطف و محبتش را به بدكاران توبه‌كار و رحمت و كرامتش را نسبت به دوستان در قيامت بنگريد.

شما آياتى كه وضع نيكوكاران را در بهشت نشان مى‌دهد ملاحظه كنيد؛ روايات باب توبه و عفو و شفاعت را بنگريد؛ محبت‌هاى بى‌دريغش را در همين دنيا به موجودات زنده و به خصوص انسان تماشا كنيد؛ قوانين عالى‌اش را در قرآن مجيد، براى تأمين سعادت انسان ببينيد؛ به بخش رسالت رسولان و امامت امامان : و حكمت حكيمان و عرفان عارفان انديشه كنيد؛ ببينيد كه شخص پيامبر ٦ را رحمة للعالمين مى‌خواند و به نيكوكار وعده اجر غير ممنون مى‌دهد و مزد بى‌حساب و بهشت عالى در برابر اعمال محدود و كم عنايت مى‌كند. و به گنهكاران مى‌گويد: هرچه هستى و هركه هستى بازگرد و گذشته را جبران كن، من از تمام گناهانت چشم مى‌پوشم تا بيش از پيش با او آشنا شده و قهرا پس از اين معرفت و آشنايى به دنياى عشق و محبت، به خداى خود راه پيدا كند و محبتى برتر از محبت‌ها و عشقى والاتر از همه عشق‌ها برايش حاصل شود.

انسان با اين معرفت، هر عشقى را دنباله عشق خود قرار مى‌دهد و خداى متعال به خاطر او از همه چيز گذشت مى‌كند و انسان به هنگام فرا رسيدن فرمان او، با كمال محبت از او فرمان مى‌برد و از آنچه نهى كرده، با كمال علاقه پرهيز مى‌كند و با زبان حال مى‌گويد: