عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٧ - حقيقت باطن عارفان

زنده نموده و از شيطان بار نبرده و جز حق نگفته و غير حق نديده:

عارف: انسانى است شاگرد مكتب انبيا و همنشين با اوليا، در بندگان حضرت الله از اصفيا و به راه سير و سلوك بينا و به اجراى دستورهاى مولا توانا و زبانش به عشق و ذكر حق گويا و در جستجوى حقيقت هميشه پويا و به اسرار خزانه محبوب دانا.

عارف: انسانى است به رموز بندگى آگاه و در تمام لحظات حيات رهرو راه و روشنى‌بخش دل گمراه و نجات دهنده سرنگون شده در چاه و به نيمه شب مونس و همدم آه و حضرت مالك الملوك را خادم درگاه و در تمام اوقات حاضر درگاه و مبراى از آلوده شدن به حب جاه و فقط و فقط خواهنده الله.

عارف: انسانى است عاشق خدا، مجاهد فى سبيل الله، آراسته به اخلاق پاكان، همراه و همراز نيكان، دور كننده از كافران و مشركان، شمع بزم شاهدان، پاك و پاكيزه از خوى ددان و طبيب درد دردمندان و دستگير مستمندان و اميد نااميدان و در راه وصال شهيدى از شاهدان.

عارف: انسانى است با دل خاشع، از همه جهت متواضع، در برابر مردم مؤمن خاضع، مال و جان را در راه خدا بايع، نكات حياتش براى درس‌آموزى نسبت به ديگران از بهترين وقايع، نور دل و جانش همه‌جا شايع، در علم و عمل و كرامت‌

[١] -بابا طاهر.

[٢] -بابا طاهر.