عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٤ - خطبه همام

عصيان آنان بى‌زيان بود، پس بر وفق عدل و رحمت و به صرف لطف ازلى، وسائل معيشت را در ميان مردم قسمت كرد و هركسى را در خور شأنش مقامى داد.

فالمتقون فيها هم أهل الفضائل،

در ميان مردم جهان، تنها پارسايان را بر ديگران برترى و فضيلت بخشيد.

\*\*\*

منطقهم الصواب، وملبسهم الإقتصاد، ومشيهم التواضع، غضوا أبصارهم عما حرم الله عليهم، ووقفوا أسماعهم على العلم النافع لهم، نزلت أنفسهم منهم فى البلاء كالتى نزلت فى الرخاء، ولولا الأجل الذى كتب الله عليهم لم تستقر أرواحهم فى أجسادهم طرفة عين شوقا إلى الثواب، وخوفا من العقاب،

گفتارشان از روى راستى است، زندگى به اقتصاد گذرانند، با خلق خداى به تواضع و فروتنى باشند، چشم از آنچه خدا بر آنان حرام فرموده پوشيده‌اند، گوش به علمى دهند كه آنان را سودمند باشد، در بلا و امتحان و سختى و مشقت آن چنان شادند كه ديگران در نعمت و راحت، اگر اجل حتمى‌