عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٦ - قلب مرده

إذا طاب قلب المرء طاب جسده، وإذا خبث القلب خبث الجسد[١].

زمانى كه قلب انسان پاكيزه شده، جسدش پاكيزه مى‌شود و هرگاه قلب دچار خباثت گردد، جسد هم به تبع آن آلوده مى‌شود.

امام صادق ٧ درتوضيح آيه شريفه [إلا من أتى الله بقلب سليم‌] مى‌فرمايد:

قلبى است كه از اسارت دنيا آزاد باشد و از عشق شديد به ماديت كه باعث انواع گناهان است پاك باشد[٢].

عظمت و ظرفيت قلب به اندازه‌اى است كه رسول خدا ٦ درباره آن مى‌فرمايد:

إن القلب خزانة الله تعالى‌[٣].

قلب خزانه خداى تعالى است.

قلب مرده‌

اسلام عزيز و معارف ملكوتى اين دين مبين علل حيات و مرگ قلب را به نحو مفصل بيان كرده‌اند كه مشروح آن در جلد دوم خواهد آمد.

اميرالمؤمنين ٧ مى‌فرمايد:

من قل ورعه مات قلبه ومن مات قلبه دخل النار[٤].

آن كه ورع و پاكدامنى‌اش كم است قلبش مى‌ميرد و هركس به مرگ قلب دچار شود، وارد آتش جهنم مى‌گردد.

[١] -الخصال: ١٨؛ بحار الأنوار: ٦٧/ ٥١؛ الميزان: ١٥/ ١٠٧.

[٢] -شعراء( ٢٦): ٨٩.

[٣] -بحار الأنوار: ٧٠/ ٥٩؛ مستدرك سفينة البحار: ٨/ ٥٦٨.

[٤] -بحار الأنوار: ٧٧/ ٢٨٠؛ مستدرك سفينة البحار: ١٠/ ٢٨٥.