عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥١ - خوف ممدوح

مسئول پس دادن حساب آن است و آنجا كه وارث از مال حرام ارث ببرد، و با معيارهاى الهى آن را پاك كرده، در راه خدا خرج كند، انسان بايد در قيامت به جهنم رفته و شاهد بهشت رفتن وارث خود باشد.

بنابراين ترس براى اهل و عيال براى بعد از خود ترس بى‌جايى است و اين ترس با ارث گذاشتن و انتقال قدرت به زن و فرزند، نبايد معالجه شود و اصولا انسان نبايد چنين ترسى به خود راه بدهد، بلكه كسى بايد براى بعد از خود، بر اهل و عيالش بترسد كه آنان را با دست خود از مدار بندگى حق خارج كرده و از آراسته شدن به تربيت الهى محروم كرده است!!

روى هم رفته، اين چند نوع ترس و هر آنچه مشابه آن است، از نظر بيداران راه مذموم است و ريشه و علت آن تنها جهل به واقعيت‌ها و دور ماندن از حقايق است.

خوف ممدوح‌

خوف ممدوح، خوفى است كه هم چون حالات عالى ديگر روانى براى انسان از ضروريات است.

بدون اين خوف راهى براى ترقى و تعالى وجود ندارد و منهاى اين خوف آدمى را در پيشگاه قرب حضرت او جايى نيست.

اين خوف از اوصاف عالى موقنين و از آثار برجسته وجود متقين و نشانه‌اى از اتصال محبين به جناب اوست.

عاشقان حضرتش هرگز از اين خوف جدا نبوده و بدون اين حالت عالى زيست نداشتند.

خاتم پيامبران ٦ مى‌فرمود: