عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٥ - اميد در قرآن

وسائل لازم را براى آنان مى‌بردند. پس از آن همه گريه و زارى و عذر آوردن به پيشگاه حق، خبرى از عفو و مغفرت نشنيدند. «كعب» دو رفيق خود را صدا زد و گفت: علت عدم پذيرش توبه ما دوستى ما با يكديگر است حال كه همه از ما بريده‌اند بياييد ما هم از يكديگر كناره گرفته و هريك به بدبختى و روسياهى خود در پيشگاه حق بناليم. بدين‌گونه عمل كردند.

سرانجام خداى مهربان آيه ١١٨ سوره توبه را نازل نمود پيامبر عزيز ٦ مردم را مأمور بازگرداندن آنان كرد و خود، در جلوى مسجد به انتظار آنان قرار گرفت. مردم با احترام ايشان را وارد مدينه كردند، چون چشم پيامبر ٦ به «كعب» افتاد او را در آغوش محبت گرفت و فرمود: اى كعب! در تمام مدت عمرت ساعتى به ارزش و قيمت ساعت قبولى توبه‌ات وجود ندارد.

اميد در قرآن‌

فلولا فضل الله عليكم ورحمته لكنتم من الخاسرين‌][١].

و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، قطعا از زيانكاران بوديد.

[و الله رؤف بالعباد][٢].

و خدا به بندگان‌مهربان است.

[و الله يدعوا إلى الجنة و المغفرة بإذنه و يبين آياته للناس لعلهم يتذكرون‌][٣].

و خدا به توفيق خود به سوى بهشت و آمرزش دعوت مى‌كند، و آياتش را براى‌

[١] -بقره( ٢): ٦٤.

[٢] -بقره( ٢): ٢٠٧.

[٣] -بقره( ٢): ٢٢١.