عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٣ - دعاى بعد از زيارت حضرت رضا

سترك وأنت الكاشف للضر بيدك فكم من سيئة أخفاها حلمك حتى دخلت وحسنة ضاعفها فضلك حتى عظمت عليها مجازاتك.

ستايش تو اى آقاى من برايم ممكن نيست، مگر اين كه خودت قدرت ستايش كردن به من عنايت كنى، قدرتى كه براى آن هم ستايش ديگرى لازم است و سپاس نشوى بر كوچكترين منتى كه بر من دارى؛ مگر اين كه براى آن سپاس مستحق سپاس ديگرى، اى معبود من كجا نعمتهايت قابل شمارش است و چگونه ممكن است به عطايت پاداش داده شود؟ و به چه صورت در قدرت كسى است كه ساخته‌هايت را اجر كافى دهد به بركت نعمت‌هايت ستايش كنندگان تو را ستايش گويند و بر سپاس‌پذيرى تو بر تو سپاس گويند، هركسى كه بر گناهانش بر عفو تو تكيه دارد بال و پر گناه پوشيت بر خطاكاران گسترده شده، با دست قدرتت بد حاليها برطرف گشتند، چه گناهانى كه بردباريت آن را پنهان نموده تا از بين رفت چه اعمال خوبى كه به فضل و عنايتت چند برابر كردى تا پاداش دادنت بر آن بزرگ و عظيم باشد.

يا معروف العارفين، يا معبود العابدين، يا مشكور الشاكرين، يا جليس الذاكرين، يا محمود من حمده، يا موجود من طلبه، يا موصوف من وحده، يا محبوب من أحبه، يا غوث من أراده، يا مقصود من أناب إليه.

اى شناخته شده نزد ارباب شناخت! اى مورد پرستش پرستندگان! اى سپاس شده سپاس‌گزاران! اى همنشين يادكنندگان! اى ستوده آن كس كه تو را به حق ستود! اى محبوب دوستداران! اى فريادرس كسى كه تو را اراده كرد. اى هدف آن كه به سويت بازگشت.

ما به همين بسنده مى‌كنيم چرا كه اگر بخواهيم نام آيات، روايات و دعاها را نقل‌