عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧٨ - اكسيژن

قسمت‌هاى بدن توزيع مى‌كند. اكسيژن، غذا را در سلولهاى مختلف آهسته با حرارتى ضعيف مى‌سوزاند و اسيد كربونيك و بخار آب پديد آمده از آن، خارج مى‌شود. به همين جهت وقتى از راه شوخى گفته مى‌شود: فلانى مثل تنوره آتش مى‌كشد، حقيقت درستى اظهار شده است؛ چون گاز اسيد كربونيكى كه بر اثر احتراق غذا در سلول‌ها ايجاد مى‌شود، داخل ريه مى‌گردد و با تنفس بعدى از بدن خارج شده و به هواى محيط برمى‌گردد.

امام صادق ٧ در ضمن شناساندن خداى متعال از طريق آثار خداوندى به مفضل مى‌فرمايد:

كيست كه شش‌ها را چنان آفريده كه بدون هيچ درنگ، پيوسته هواى خارج را بگيرد و به تمام نقاط بدن برساند؟ ريه اگر اندكى از حركت باز ايستد و هواى پاك و صاف خارج را به بدن نرساند آدمى تلف مى‌گردد، آيا ممكن است اين امورى كه هريك مصلحتى بزرگ و حكمتى سترگ دارد خود به خود و بدون هيچ خالقى حكيم به اين نظم و ترتيب صحيح، موجود شود؟

بدين ترتيب كليه جانوران اكسيژن استنشاق مى‌كنند و اسيد كربونيك بيرون مى‌دهند.

از خواص ديگر اكسيژن كه آن را براى حيات ضرورى مى‌سازد آن است كه فعل و انفعالاتى، در ساير عناصر موجود در خون به وجود مى‌آورد.

از طرف ديگر به طورى كه مى‌دانيم زندگى نباتات بسته به همان مقدار كم اسيد كربونيكى است كه در هوا موجود است و نباتات با آن تنفس مى‌كنند. برگ نباتات در حكم ريه انسانى است كه در زير حرارت آفتاب اسيد كربونيك را به عنصر كربن و اكسيژن تجزيه مى‌كند و اكسيژن را در هوا رها مى‌سازد و كربن در تنه نباتات باقى مى‌ماند و با هيدروژنى كه از ريشه به ساقه و شاخه‌ها مى‌رسد تركيب مى‌گردد و بر