عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٦ - اميد در قرآن
مردم بيان مىفرمايد تا متذكر شوند.
[و لقد عفا الله عنهم إن الله غفور حليم][١].
و يقينا خدا از آنان در گذشت؛ زيرا خدا بسيار آمرزنده و بردبار است.
[فأولئك عسى الله أن يعفو عنهم و كان الله عفوا غفورا][٢].
پس اينانند كه اميد است خدا از آنان درگذرد و خدا همواره گذشت كننده و بسيار آمرزنده است.
[فقل ربكم ذو رحمة واسعة][٣].
بگو: پروردگارمان صاحب رحمتى گسترده است.
[قل للذين كفروا إن ينتهوا يغفر لهم ما قد سلف][٤].
به كسانى كه كافرند بگو: اگر از كفر خود بازايستند [و به اسلام روى آورند] گناهان [ى چون جنگ با پيامبر و بازداشتن مردم از راه خدا، ومنع كردن مؤمنان از ورود به مسجدالحرام] از آنان بخشيده خواهد شد.
[إن الله لا يضيع أجر المحسنين][٥].
خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند.
[قل يا عبادي الذين أسرفوا على أنفسهم لا تقنطوا من رحمة الله إن الله
[١] -آل عمران( ٣): ١٥٥.
[٢] -نساء( ٤): ٩٩.
[٣] -انعام( ٦): ١٤٧.
[٤] -انفال( ٨): ٣٨.
[٥] -توبه( ٩): ١٢٠.