عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٩ - عارف كيست؟

اول مقام از معرفت آن است كه بنده را يقينى دهند اندر سر وى كه اندام‌هايش بدان يقين بيارامد و توكلى دهند او را اندر جوارح كه بدان توكل اندر دنيا سلامت يابد و حيرتى بدهندش اندر دل كه بدان حيرت اندر آخرت رستگارى يابد، يعنى اضطراب كردن اندر طلب از ضعف يقين است، چون بنده را يقين شود كه مقدر به طلب كردن و ناكردن من بيش‌تر و كم‌تر نگردد، از شغل سر و اضطراب جوارح فارغ گردد چنان كه مصطفى صلوات الله عليه وآله فرمود:

واعلم أن ما أصابك لم يكن ليخطيك وأن ما أخطاك لم يكن ليصيبك‌[٢].

آنچه بايد به تو برسد، هرگز از رسيدن به تو باز نماند و هرچه مقدور تو نيست هرگز به تو نرسد.

عارف آن باشد كه همه كوشش‌هاى خويش كار بندد اندر طاعت و گذاردن حقوق‌هاى خداوند تعالى و به حقيقت بشناسد كه از خداى تعالى به وى چه آمده‌

[١] -فيض كاشانى.

[٢] -بحار الأنوار: ٢/ ١٥٤، باب ٢٠، حديث ٧.