عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٠ - روايات خوف

است و از اوصاف پاك باختگان شناخته شده است، در پايان نامه‌اى كه به «عثمان بن حنيف» نوشته است چنين مى‌گويد:

فى معشر أسهر عيونهم خوف معادهم‌[١].

بايد در گروهى قرار گرفت كه ترس از معاد چشم‌هايشان را بيدار نگاه داشته است.

و نيز در وصف عاشقان مى‌گويد:

وأراق دموعهم خوف المحشر[٢].

از ترس اوضاع قيامت اشكشان جارى است.

در عهدنامه‌اى به «محمد بن ابى بكر» مردم را نصيحت مى‌كند و در ضمن گفتار با ارزش خود مى‌فرمايد:

وإن استطعتم أن يشتد خوفكم من الله‌[٣].

همواره در كوشش باشيد كه ترس شما از خدا شديد شود.

و در قسمت ديگرى از آن نامه مى‌فرمايد:

وإن أحسن الناس ظنا بالله أشدهم خوفا لله‌[٤].

بهترين مردم از نظر گمان به عنايت خدا خوفناك‌ترين آن‌ها از اوست.

[١] -نهج البلاغة: نامه ٤٥.

[٢] -نهج البلاغة: خطبه ٣٢، الراغبون فى الله.

[٣] -نهج البلاغة: نامه ٢٧.

[٤] -نهج البلاغة: نامه ٢٧.