قصه در قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٦٠ - مذهب كورش و شواهدى بر ايمان او

مذهبى زرتشتى آميخته شده است.[١]

مولانا ابوالكلام آزاد سپس درباره آيين زرتشت مى‌گويد كه دينى كاملًا توحيدى و دعوتش بر پايه فضيلت‌هاى اخلاقى و ايمان به دنياى ديگر بوده است. آن گونه كه از كتيبه‌هاى سران بزرگ اين سلسله كه بر سنگ نوشته‌ها نقش بسته پيداست، اين دين در دوران هخامنشيان شكوفا شد.

دين زرتشت در دوره داريوش به اوج كمال رسيد. كتيبه‌هاى جاودان داريوش كه نداى دين زرتشت است، در همين عصر بر پيشانى كوه‌ها حك شد. در يكى از اين كتيبه‌ها كه به دو هزار و پانصد سال پيش بر مى‌گردد، آمده است:

خداى بزرگى است اهورا مَزْدا[٢] كه آن آسمان را آفريده و اين زمين را آفريده و بشر را آفريده و خوشى را به بشر داده و داريوش را شاه كرده و به سلطنت مملكتى رسانيده كه بزرگ است و مردان و اسبان خوب دارد.

در كتيبه ديگر آمده است:

داريوش شاه گويد: اهورا مَزْدا مرا به فضل خود پادشاهى داد و توفيق او براى بنيان گذارى صلح و آرامش در زمين مرا يارى كرد.

اى اهورا مَزْدا، مرا و خانواده مرا و همه سرزمينى را كه به من سپردى در حمايت و حفظ خود قرار ده و دعاى مرا مستجاب كن.

در جاى ديگر آمده است:

اى انسان، آن‌چه اهورا مَزدا امر كرد، به تو مى‌گويم. از راه راست مگرد، انديشه بد مكن و از گناه بپرهيز.

استاد آزاد مى‌افزايد: فراموش نكنيد كه داريوش از پسر عموهاى كورش بوده‌

[١] . كورش كبير( ذوالقرنين)، ص ٢٤٦- ٢٥٤.

[٢] . اهورا مزدا يعنى خداى حكيم. بنگريد به: تاريخ جامع اديان، جان بى‌ناس، ترجمه على اصغرحكمت، ص ٤٥٦.