فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٧ - مرتبه اول - انجام كارى كه نشان دهنده انزجار قلبى است

با او مقصود حاصل مى‌شود، نبايد از آن تجاوز كنند و به درجه بالاتر عمل نمايند، خصوصاً اگر گناهكار شخصى باشد كه اين عمل موجب هتك او مى‌شود. ٦٣- اگر دورى نمودن از گناهكار و ترك رفت و آمد با او موجب تخفيف معصيت مى‌گردد يا احتمال تخفيف معصيت داده مى‌شود، دورى گزيدن از او و ترك رفت و آمد با او واجب مى‌باشد، هرچند بدانند كه گناهكار معصيت را به كلى ترك نخواهد كرد، البته اين در صورتى است كه شخص با مراتب ضعيف‌تر نتواند از معصيت جلوگيرى كند.

٦٤- اگر علماء دين و رؤساء مذهب- اعلى اللّه كلمتهم- احتمال دهند كه دورى از دستگاه ستمگر موجب تخفيف ظلم و تغيير سياست ظالمانه آنان مى‌گردد، واجب است از آنان دورى كنند و كناره‌گيرى خود را به مسلمانان بفهمانند.

٦٥- اگر ارتباط علماء دين و رؤساء مذهب- اعلى اللّه كلمتهم- با ستمگران موجب تقويت يا تبرئه آنان و يا مشروعيّت كارشان نزد افراد بى اطلاع شود يا موجب جرأت آنان بر ستمگرى و يا هتك مقام علم و روحانيت گردد، ترك آن ارتباط واجب است؛ ولى اگر ارتباط با آنان سبب اين امور نشود بلكه موجب تخفيف ظلم باشد، بايد هركدام از ارتباط و ترك كه بيشتر اهميت دارد را مراعات نمايند.

٦٦- اگر معاشرت علماء دين و رؤساء مذهب- اعلى اللّه كلمتهم- با ستمگران خالى از مصلحت لازم المراعات باشد، معاشرت آنها با ستمگران جائز نمى‌باشد، مخصوصاً اگر معاشرت موجب اتهام و انتساب آنها بر رضايت به كارهاى ناشايست ستمگران باشد.

٦٧- اگر در ردّ هداياى ستمگران احتمال تأثير يا تخفيف ظلمها و بدعت‌هايشان داده شود، قبول آن هدايا جائز نمى‌باشد، و بايد آنها را ردّ نمايند؛ و اگر به عكس باشد، بايد جانب اهمّ را رعايت نمايند.

٦٨- اگر قبول هداياى ستمگران باعث تقويت شوكت آنها و جرأت آنان بر ستمگرى و بدعت گذارى باشد، قبول آن هدايا حرام مى‌باشد، حتى اگر احتمال تقويت‌