فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٥ - احكام مربوط به امر به معروف و نهى از منكر

احكام مربوط به امر به معروف و نهى از منكر

٨٩- امر به معروف و نهى از منكر دو وظيفه عمومى مى‌باشند، بنابر اين مردم همه در برابر يكديگر مسئولند و بايد به اين دو وظيفه عمل نمايند.

٩٠- وظيفه دولت و مردم در برابر انحرافات، امر به معروف و نهى از منكر است، و چنانچه دولت بخواهد مشروعيّت داشته باشد، بايد از مظاهر فساد جلوگيرى كند.

٩١- امر به معروف در واجبات و نهى از منكر در محرّمات، با اجتماع شرائط مذكوره در فقره (٢) واجب مى‌باشند و ترك آنها معصيت است، و امر به معروف در مستحبات و نهى از منكر در مكروهات نيز با فراهم آمدن شرائط مذكوره مستحب مى‌باشند.

٩٢- امر به معروف و نهى از منكر واجب كفايى هستند، بنابر اين اگر بعضى از مكلفين به انجام آنها اقدام كنند و مقصود حاصل شود، وجوب آنها از ديگران ساقط مى‌گردد؛ و اگر اقامه معروف يا جلوگيرى از منكر متوقف بر همبستگى جمعى از مكلفين باشد، واجب است كه اجتماع نمايند؛ و اگر بعضى از آنها تخلف كنند گناهكار مى‌باشند، و در اين صورت- كه بعضى تخلف كرده‌اند- اگر از آنان كه تخلف نكرده‌اند مطلوب حاصل نشود، وجوب امر به معروف يا نهى از منكر از آنها ساقط نمى‌گردد.