فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٣٢ - دسته سوم - امور مستحب

پنجم: كشتن پيرمردانى كه اميدى به جنگيدن و تدبير نمودن آنها در جنگ نيست؛ اما كشتن بردگانى كه جنگ مى‌كنند لازم است.

ششم: مُثْلِه نمودن كشته شدگان، يعنى بريدن گوش، لب و بينى آنها.

هفتم: كشتن افرادى كه از امام معصوم عليه السلام امان دريافت نموده‌اند.

هشتم: پيمان شكنى در جنگ، به اين معنا كه مسلمان ابتداء به كافر امان بدهد و سپس پيمان شكنى كند و او را بكشد.

نهم: پنهان نمودن چيزى از غنائم جنگى.

دهم: جنگيدن پس از صلح با كفار.

يازدهم: ريختن زهر در آب دشمنان؛ و اگر مسلمانان در آن ديار باشند، حرمت اين كار بيشتر مى‌باشد.

٤٥- از بين محرّمات يازده‌گانه مذكوره، بندهاى چهارم و پنجم و دهم مربوط به حال اختيار مى‌باشند؛ و در حال اضطرار كه پيروزى در جنگ متوقف بر انجام آنها باشد، ارتكاب آنها اشكال ندارد.

٤٦- مسلمين بايد از افرادى كه جنگ با آنها واجب است بيزار باشند، و شورشيان مسلّح را از شورش و فساد باز دارند و به پذيرش حق وادار نمايند، و كفار را به قبول ايمان يا پرداخت جزية ملزم نمايند و يا آنها را به قتل برسانند.

٤٧- اگر كفار يا شورشيان ابتداء به جنگ نمايند، جنگيدن با آنها واجب مى‌شود؛ و الا جائز است جنگ را مدتى- كه اقل آن يك سال است- به تأخير بيندازند.

٤٨- در صورتى كه شمار كفار بيش از شمار مسلمانان باشد و اميد پيروزى نرود، درنگ و تأخير در جهاد واجب مى‌باشد.

دسته سوم- امور مستحب:

٤٩- امور مستحب مربوط به مجاهدين عبارتند از:

اول: به هنگام برخورد با صفوف دشمنان جهت نبرد، ابتداء دعاء ذيل را كه پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله در چنين وقتى مى‌خواندند بخوانند: