فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧ - احكام تولي و تبري

احكام تَولّي و تَبرّي‌

٢- همچنانكه در صفحه ١٦ بيان گرديد، تولّي و تبرّي از ضروريّات دين صحيح مى‌باشند، و التزام به اين دو امر بر هر فرد مكلّف واجب مى‌باشد.

٣- تولّي و تبرّي داراى سه مرتبه مى‌باشند، و براى هر مرتبه درجاتى است: ١- تولّي و تبرّي قلبى، ٢- تولّي و تبرّي زبانى، ٣- تولّي و تبرّي عملى.

٤- اگر شخص مؤمن در جايى باشد كه نتواند دوستى و ايمان و ولايت را به گونه‌اى كه در تعريف تولّي ذكر شد اظهار كند، و يا نتواند تنفّر و انزجار و بيزارى خود را نسبت به طوائفى كه در تعريف تبرّي ذكر شدند ابراز نمايد، در اين صورت تولّي و تبرّي قلبى كفايت مى‌كند.

٥- دوستى با مؤمنان و دشمنى با دشمنان آنها قلباً و قولًا و عملًا واجب است.

٦- كسى دشمن يكى از دوازده امام معصوم عليهم السلام يا دشمن حضرت صدّيقة الطاهرة فاطمة الزهراء عليها السلام باشد، از دشمنان محسوب مى‌شود.

٧- منافقى كه در ظاهر مسلمان و در باطن كافر است از دشمنان محسوب مى‌شود، و برائت از او و دشمنى با او واجب مى‌باشد. ٨- بر مؤمنان واجب است كه نسبت به يكديگر رؤوف و نرم و مهربان باشند،