فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٠٢ - احكام مربوط به رماية

و سيزدهم را بيندازند، پس اگر هر دو اين سه تير را به نشانه بزنند يا هر دو در زدن آنها به نشانه خطاء كنند يا اولى آنها را به نشانه بزند، تنها اولى برنده مى‌باشد و اكمال واجب نيست، زيرا فائده ندارد؛ ولى اگر فقط دومى به نشانه بزند، لازم است از تير چهاردهم تا آخر همه را بيندازد؛ و اگر دو طرف از بيست تير هيجده تير بيندازند و هر دو همه تيرها را به هدف بزنند يا تعداد تيرهايى كه هر دو به هدف زده‌اند با هم برابر باشد، اكمال واجب نيست، زيرا شرط كرده بودند كه برنده آن است كه سه تير بيشتر به هدف بزند و فرض آن است كه سه تير باقى نمانده، پس اكمال فائده ندارد.

سوم- مُحاطة:

٤١- محاطة يعنى دو طرف مسابقه شرط كنند، مثلًا هر كدام پنج تير از بيست تير را با در نظر گرفتن محاطه- كم نمودن تعدادى را كه برابر زده‌اند- به نشانه بزند او برنده است، و سپس مثلًا ده تير بيندازند چنانچه هر دو پنج تير از ده تير را به نشانه بزنند، بايد تعدادى را كه برابر زده‌اند- پنج تير- را از عدد اصلى تيرها- بيست تير در مثال- از يكديگر كم كنند و اكمال نمايند، و همچنين اگر يكى مثلًا نُه تير و ديگرى پنج تير به نشانه بزند، بايد آنچه برابر زده‌اند از هم كم نموده و اكمال كنند.

و اگر اكمال بدون فائده باشد،- يعنى رجحان يا مساوى بودن يا باز داشتن تيرانداز ديگر از رسانيدن خود به رتبه اول در كار نباشد، واجب نيست، مثلًا اگر يكى پانزده تير و ديگرى پنج تير به نشانه بزند، چون عدد باقى مانده رسا نمى‌باشد، اكمال فائده ندارد و واجب نيست.

احكام مربوط به رماية:

٤٢- با فراهم بودن همه شروطى كه در فقره (٣٨) ذكر شدند، بهتر است شركت كنندگان مسابقه رماية همانگونه كه در مسابقه سبق گفته شد- با لفظ عربى صريح و صحيح به توسط ايجاب و قبول عقد رماية را جارى سازند.

٤٣- اگر طرفين مسابقه تيراندازى بخواهند عقد مسابقه را با لفظ عربى صحيح جارى‌