فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٣ - معصوم چهاردهم امام زمان عليه السلام

دوم و به قول ديگر چهارم يا دهم ربيع الثانى- از سال دويست و سى و سه هجرى در مدينه طيّبه متولد شدند.

دوران امامت: حدود شش سال- از سال دويست و پنجاه و چهار تا دويست و شصت هجرى- كه سه تن از خلفاء غاصب بنى عباس- يعنى المعتزّ باللّه، المهدى باللّه و المعتمد على اللّه (لعنة اللّه عليهم)- حق آن حضرت را غصب كردند.

زمان و مكان شهادت و مدفن آن حضرت عليه السلام: در هنگام صبح روز هشتم ربيع الاوّل از سال دويست و شصت هجرى به وسيله معتمد عباسى (لعنة اللّه عليه) با زهر مسموم شدند و در سن بيست و نه سالگى- و به قولى بيست وهشت سالگى- در سُرَّ مَن رأى- سامرّاء- به شهادت رسيدند، و مرقد مطهّر ايشان در سامرّاء و در كنار قبر مطهّر پدر گراميشان واقع است.

معصوم چهاردهم: [امام زمان عليه السلام‌]

اسم و كنية: اسم و كنيه آن حضرت عليه السلام با اسم و كنيه حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله مطابق است.

لقب شريف آن حضرت عليه السلام: مهدي، منتظر، بقيّة اللّه و ...، و شيخ مشايخ ما مرحوم محدّث نورى قدس سره در نجم الثاقب يكصد و هشتاد و دو لقب براى آن حضرت عليه السلام ذكر كرده‌اند.

نام پدر: حسن عليه السلام.

نام مادر: صيقَل، ملقّب به نرجس خاتون عليها السلام؛ و بعضى گفته‌اند كه نام مادر مكرّمه آن حضرت عليه السلام مريم بنت زيد بوده است.[١]

[١] - مادران گرامى امام هفتم و امام هشتم و امام نهم و امام دهم و امام يازدهم و امام دوازدهم عليهم السلام همگى از بزرگ زادگان روزگار خود بودند كه اسير شدند و هر كدام به صورت خريد در ملك پدران گرامى اين ائمه أطهار عليهم السلام درآمدند، و اين مخدّرات جملگى در عقل و ديانت افضل زنهاى زمان خود و در حدّ بسيار»- بالايى بودند، كه قابليّت حمل انوار مباركه امامت نصيب آنها شد؛ البته مادر گرامى امام چهارم عليه السلام نيز از بزرگ زادگان روزگار خود بودند و به واسطه اسارت به مدينه طيّبه منتقل شدند، ولى با ايشان معامله كنيز نشد، بلكه اميرالمؤمنين حضرت على بن ابيطالب عليه السلام ايشان را مختار گذاشتند، و آن بانوى مكرّمه با اختيار خود ازدواج با حضرت امام حسين عليه السلام را برگزيدند.