فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٠ - حقوق اقليتهاى مذهبى

مسلمانان با جهاد خود- البته با شرائط مذكوره در بخش «جهاد»- آنان را از سلطه سردمداران كفر آزاد سازند، تا بتوانند با تبليغ منطقى توسط مسلمانان و دعوت منطقى آنان به اسلام، در اثر تفكر و انديشه آزاد خود به حق و توحيد و عدالت دست يابند.

دوم: اگر دولتهاى كفر با مسلمانان در حال جنگ باشند و تقاضاى آتش بس نمايند، چنانچه از طرف حكومت اسلامى تقاضاى آنان پذيرفته شود و پيمان ترك مخاصمه منعقد شود، دولت و ملت اسلامى بايد تعهد آنان را محترم شمارند، و آنان نيز متقابلًا بايد به تعهد خود پايبند باشند، همچنين هرگونه پيمان سياسى يا اقتصادى و يا نظامى ديگرى كه بين آنان و مسلمانان منعقد شود، بايد محترم شمرده شود، و به تفصيلى كه در بخش جهاد با دشمنان دين اسلام ضمن تيتر «صلح با كفّار» بيان شد، وفاء به عهد واجب و نقض عهد حرام است.

سوم: اگر دولتهاى كفر در صدد جنگ يا توطئه عليه حكومت اسلامى و مسلمانان نباشند، حكومت اسلامى حق دارد كه در صورت صلاحديد، رابطه سياسى، اقتصادى، فرهنگى و يا نظامى با آنان برقرار نمايند.

چهارم: هيچ يك از افراد ملتها و دولتهاى كفر حق ندارند عليه حكومت اسلامى و به نفع حكومتهاى كفر جاسوسى كنند، و كسى كه اقدام به جاسوسى كند، بنابر نظر مشهور فقهاء محكوم به اعدام است؛ ولى چنانچه حاكم شرع جامع الشرائط مصلحت ببيند، مى‌تواند او را مورد عفو قرار داده يا در مجازات او تخفيف دهد.

پنجم: نمايندگان رسمى دولتهاى كفر و فرستادگان ويژه آنها حق دارند در حكومت اسلامى آزاد بوده و از هر گونه تعرّض مصون و محفوظ باشند، بطورى كه بتوانند بدون ترس و يا ايجاد مشكل، پيام خود را با صراحت ابلاغ نموده و به وظائف مقرّره‌اى كه به توافق طرفين رسيده عمل نمايند؛ و در اين حكم فرقى بين زمان جنگ و صلح نيست.

حقوق اقليّتهاى مذهبى:

٧٤- اقليّتهاى مذهبى كه در كشور اسلامى و در پناه حاكميت اسلام زندگى مى‌كنند