فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨ - احكام تولي و تبري

و نسبت به طوائفى كه در تعريف تبرّي بيان شدند سخت‌گيرى نمايند، همچنانكه خداوند متعال در قرآن كريم مى‌فرمايد:

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ ...».[١]

و نيز مى‌فرمايد:

«يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ ...».[٢]

٩- طلب آمرزش براى كفار و منافقين و مخالفين دين اسلام جائز نيست؛ ولى در صورت اميدوارى به هدايت آنها، طلب هدايت براى آنان اشكال ندارد، و نيز ارتباط با آنها جهت ارشاد و هدايت مانعى ندارد؛ بلكه گاهى واجب مى‌باشد.

١٠- اگر احسان و نيكى به كفار باعث تأليف قلوب و جذب آنها به دين مبين اسلام شود- نه باعث تقويت آنان- احسان و نيكى به آنان جائز و گاهى واجب است.

١١- اگر نيكى به كفار به جهت كفر آنها نباشد بلكه صرفاً به جهت انسانيّت و همنوعى باشد مانعى ندارد.[٣]

١٢- تمامى ملّتها و دولتهاى اسلامى كه در اصول دين اتّفاق دارند و همه اهل يك قبله هستند، به هر زبان و رنگ و نژاد كه باشند در مقابل كفار يك امّت مى‌باشند، و تمامى ملّتها و دولتهاى كفر و حتى آنهايى كه تحت حاكميّت اسلام زندگى مى‌كنند نيز در برابر اسلام يك امّت به حساب مى‌آيند، در نتيجه بر همه مسلمانان واجب است آنچه در صفحه ١٥٥ ضمن تيتر «دفاع از حقوق عمومى» و در صفحه ١٩٩ ضمن تيتر «حقوق ملّتها بر يكديگر» ذكر گرديده‌اند را رعايت كنند.

[١] - محمّد فرستاده خدا است، و ياران و همراهانش بر كافران بسيار سخت و با يكديگر بسيار مشفق و مهربانند ... سوره مباركه فتح/ آيه شريفه ٢٩.

[٢] - اى پيغمبر با كافران و منافقان جهاد و مبارزه كن، و بر آنها سخت بگير ...

سوره مباركه توبة/ آيه شريفه ٧٢.

[٣] - بنا به تصريح بعضى از روايات، بجا آوردن اعمال خيريّه- غير از طلب آمرزش- براى ارحامى كه كافر هستند مانعى ندارد، بلكه براى تمام انسانها خوب است.