فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦٩ - حق امام جماعت
هرچند دين آنان نسخ شده است.
حق فقهاء جامع الشرائط و رؤساء مذهب:
٥- فقهاء جامع الشرائط و رؤساء مذهب (أعلى اللّه كلمتهم) دو حق بر جامعه اسلامى دارند:
اول: تصدّى امورى كه در زمان حضور امام معصوم عليه السلام به عهده آن حضرت عليه السلام مىباشند، به اين معنى كه در زمان حضور امام معصوم عليه السلام جائز نيست كسى غير از امام معصوم عليه السلام يا فردى كه براى همين كار از طرف آن حضرت عليه السلام منصوب شده است مستقلًا متكفّل امور سياسى- مانند اجراء حدود و قضاوت- و امور مالى- مانند دريافت خراج و ماليات شرعى- شود؛ ولى در عصر غيبت امام معصوم (عجل اللّه تعالى فرجه الشريف) تصدّى تمام امور مذكوره مختص به فقيه جامع الشرائط فتوى مىباشند.
دوم: مردم تا جايى كه مىتوانند- بطور واجب كفائى- آنان را در انجام وظائف مذكور در بند اول يارى دهند.
حق امام جماعت:
٦- حق امام جماعت اين است كه انسان بداند امام جماعت سفارت بين مأموم و پروردگارش را بر عهده گرفته است، و بجاى مأموم صحبت مىكند ولى مأموم بجاى او سخن نمىگويد؛ و او براى مأموم دعاء مىكند ولى مأموم برا ى او دعاء نمىكند، و اودر آن هول و هراس صحبت با خداوند تعالى بجاى مأموم ايستاده است، و اگر نقص و كمبودى در نماز او باشد ضررى به مأموم نمىرساند، در حالى كه اگر نمازش كامل باشد مأموم با او شريك مىباشد و او بيش از سهم مأموم سهمى نخواهد برد، و جان مأموم را با جان خودش حفظ كرده و نماز مأموم را با نماز خودش محافظت نموده است، پس مأموم بايد به اندازه اين خدمات و زحمات از او تشكر كند.