فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٢ - حق برادر و خواهر

وجود پدر مى‌باشد، و اگر پدرش نبود او هم نبود، پس هرگاه چيزى خوشايند در خود ديد بداند كه اين نعمت به وسيله پدرش به او رسيده است، پس خدا را ستايش كند، و به اندازه همان نعمت پدر را شكرگزارى نمايد.

حق فرزند:

٣٤- حق فرزند آن است كه انسان بداند فرزندش جزئى از وجود اوست، و در دنيا با هر خوبى و بدى كه داشته باشد به او نسبت داده مى‌شود، و در قيامت درباره تربيت و راهنمايى فرزندش نسبت به خداشناسى و اطاعت از پروردگار از او سؤال خواهد شد، پس با او مانند كسى رفتار كند كه مى‌داند در مقابل نيكى به او پاداش مى‌گيرد و در مقابل بدى در حق او عقاب مى‌شود، پس فرزندش را چنان تربيت كند كه در دنيا مايه سرافرازى او باشد و در آخرت نزد خداوند متعال معذور باشد.

حق برادر و خواهر:

٣٥- برادر بر برادر خود پنج حق دارد:

اول: بداند كه برادرش به منزله دست و بازو و تكيه‌گاه و مايه عزّت و قوّت او مى‌باشد.

دوم: وى را وسيله‌اى براى انجام گناه و تجاوز به حريم خداوند يا مردم قرار ندهد.

سوم: در كارها و مشكلات او و در مقابل دشمن او را يارى نمايد.

چهارم: بين او و شياطينش حائل شود.

پنجم: از نصيحت كردن او و توجه دادن او به راه خداوند و حقيقت غفلت نكند.

البته اين حقوق براى برادرى ثابت مى‌باشند كه فرمان بردار خداوند متعال باشد.

٣٦- ظاهراً حق خواهرى كه فرمان بردار خداوند متعال است همانند حق برادر مى‌باشد.