فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٧٦ - حق قربانى

حق روزه:

٢٢- حق روزه آن است كه انسان بداند روزه پرده‌اى است كه خداوند بر زبان، گوش، چشم، شكم و فرج او افكنده است تا به واسطه آن او را از آتش جهنم بپوشاند و مصون و محفوظ بدارد.

حق صدقه:

٢٣- حق صدقه آن است كه انسان بداند صدقه در دنيا بلاها و امراض و در آخرت آتش جهنم را از او دفع خواهد نمود،[١] و بداند كه صدقه ذخيره‌اى است براى او در نزد پروردگارش، و امانتى است نزد ذات مقدّس او كه باز گرفتن آن نياز به شاهد ندارد، و اگر اين امانت را پنهانى بسپارد اطمينان بيشترى از آشكارا سپردنش خواهد داشت.

حق قربانى:

٢٤- حق قربانى اين است كه آن را براى خداوند متعال انجام دهند نه براى خلق خدا، و هدفى جز تحصيل رحمت خدا و نجات خود در قيامت نداشته باشند.[٢]

[١] - صدقه بر دو قسم است:

اول: صدقه واجب، نظير زكات مال، زكات فطرة، خمس، انواع كفارات و ردّ مظالم، و ردّ مظالم يعنى جبران تجاوزات به اموال مردم با جهل به صاحبان آنها، كه بايد با اجازه مجتهد جامع الشرائط مقدار آن مال صدقه داده شود.

دوم: صدقه مستحب، يعنى احسان و كمك مالى به ديگران، كه روايات بسيارى در استحباب آن و تشويق مردم به پرداخت آن وارده شده است، مخصوصاً در اوقاتى نظير جمعه.

[٢] - همه عبادات از جمله جهاد و عتق بايد به اين كيفيّت انجام داده شوند، پس حق جهاد و عتق هم همين حق قربانى مى‌باشد.