فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١ - ذكر دين صحيح بطور بيان و تصديق

نيست، و از حدّ إبطال و حدّ تشبيه خارج است، و جسم و صورت و عَرَض و جوهر نيست، بلكه پديد آورنده اجسام و صورتها و خلق كننده عرض‌ها و جوهرها است، و پروردگار و مالك هر چيز است، و هر چيزى را جعل و احداث كرده است.

و مى‌گويم كه محمّد صلى الله عليه و آله بنده خدا و رسول او و خاتم پيغمبران است، و بعد از او پيغمبرى نخواهد بود تا روز قيامت، و شريعت آن حضرت آخر همه شرائع است و شريعتى نيست بعد از آن تا روز قيامت.

و مى‌گويم كه امام و خليفه و ولىّ امر بعد از پيغمبر صلى الله عليه و آله اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام است، و بعد از او حسن، بعد از او حسين، بعد على بن الحسين، بعد محمد بن على، بعد جعفر بن محمد، بعد موسى بن جعفر، بعد على بن موسى، بعد محمد بن على عليهم السلام و بعد از اين بزرگواران تويى اى مولاى من.

پس آن حضرت عليه السلام فرمودند: «بعد از من حسن پسر من است، پس چگونه باشند مردم در زمان خلف بعد از او».

گفتم: و چگونه است اين اى مولاى من؟

آن حضرت عليه السلام فرمودند: «براى اينكه ديده نمى‌شود شخص او، و حلال نمى‌باشد بر زبان آوردن نام او، تا آنكه خروج كند و زمين را از عدل و داد پر نمايد، همچنانكه پر شده باشد از جور و ظلم».

گفتم: اقرار كردم (يعنى به امامت حضرت امام حسن عسكرى و خلف آن حضرت عليهما السلام قائل شدم).

پس گفتم: و مى‌گويم كه دوست اين بزرگواران دوست خدا است، و دشمن ايشان دشمن خدا است، و اطاعت ايشان اطاعت خدا است، و معصيت ايشان معصيت خدا است.

و مى‌گويم معراج حقّ است، و سؤال در قبر حقّ است، و بهشت حقّ است، و دوزخ حقّ است، و صراط حقّ است، و ميزان حقّ است، و قيامت آمدنى است و شكّى در آن نيست، و خداوند زنده و برانگيخته مى‌كند كسانى را كه در قبرها جاى دارند.